De vakantie is begonnen hoor. Om half 10 ging de wekker zodat we de laatste spulletjes konden pakken en nog even krentenbollen konden halen. Na de broodjes nog even een douche zodat we fris het vliegtuig in konden! Toen kwam pap net naar huis hij heb helaas last van een hernia maar dan kon hij ons nog wel even uitzwaaien. Om precies 12 uur gingen we dan de deur uit Loki gedag gezegd en koffers in de auto. Ik was soort van eigen taxi aangezien me vader niet mag rijden en me moeder het ook wel net zo lekker vond als ik het deed. Dus met ze alle de auto in zoals de traditie al jaren bij ons nagegaan op de snelweg broodjes met ommeletje! Erg lekker en dan weet je zeker dat de vakantie begonnen is.

Aangekomen op schiphol naar de incheck balie gegaan waar we al snel reisgenoten tegenkwamen. We waren gelukkig op tijd want na ons stond er een hele rij. Helaas hadden we niet de gewenste stoelen maar ja, het was toch meer een deels donker. Na een duur kopje thee vader en moeder dikke kus gegeven en door de douane gegaan. Daarna nog even boven bij de securety gezwaaid en daar gingen we dan.

We werden naar links gestuurd waar het natuurlijk het drukst was. Daarnaast kwamen er ook mensen vanaf een andere kant. Dus beetje omste beurt onze tassen in een bak, broekzakken leeg gehaald en riemen af. Na een grondige onderzoek van een dame en een heer mochten we dan door de doaune. Tassen kregen we gelijk mee en hoefden we niet leeg te halen. Vervolgens even lekker rondje gelopen het vliegtuig stond er al dus even naar gekeken. Jim kennende moest er natuurlijk ook nog eventjes wat gegeten worden voor dat we de lucht in gingen. Om 15.05 zou de gate opgen gaan wij kwamen om half 4 aan maar er was nog niemand in vliegtuig. Dus we gingen nog even zitten want we hoefden er niet als eerste er in te zitten.

In het vliegtuig kwamen we er achter dat er iemand naast ons zat voor het raam. Helaas niet een spraakzame man en heeft de hele vlucht niks gezegt. Zelfs als ik zijn kopje koffie aanpakte kwam er geen dankjewel. Het duurde best een tijdje voordat we eindelijk de stewardess hoorde spreken. Ze vertelde dat het even (four to five minuts) zou duren. Iedereen maar ook echt iedereen verstond fourtyfive (45). Dus we waren allemaal blij toen na een paar minuten de vliegtuig vertrok naar de start baan.

We zaten goed ook hadden we leuke films en series. Konden zelfs spelletjes doen op de soort gemonteerde tablet in de stoel. Jim zat Transformers te kijken en ik keek lekker Madagascar. Aan begin van de vlucht kregen we een menu kaart met wat we konden kiezen met eten. Ik had kip met rijst en jim rundvlees met aardappelgratin en gestoofde groente. Maar het was niet zo als gedacht. Mijn rijst met kip was goed te eten niks mis mee maar dat van jim was zo overgaard niet lekker. Maarja zat ook nog beetje salade bij ook op geten. Toen de film was afgelopen rond een uur of half 9 kwam er een dame langs of we trek hadden in sandwich. Jim verstond haar 3x verkeerd. Ze vroeg of we kip wilden of vegetarisch maar ze spreken met een arabisch dialect wat erg moeilijk te verstaan is ze kon er gelukkig zelf om lachen. Wij maakte doosje op met gedachte dat er 2 dubbelgeklapte broodjes in zaten met kip maar hij zag er totaal anders uit het leek op een frikandel/sausijse broodje. De smaak was daar ver van te zoeken maar wel lekker. Ook zat er een muffin bij die ik zelfs te zoet vond.. Nou dat zegt wel genoeg denk ik. Al met al goeie reis gehad en waren eerder als gedacht in Doha aangekomen. Daar zouden we overstappen.

Bij uitstappen van het vliegtuig kwamen we een gezellige familie tegen Moeder Gerda Vader Gerrit en Zoon Raymond. Nee Raymond is geen tiener of twintiger maar gaat vaak met ze ouders mee op reis. Gelijk hadden we een leuke klik we gingen met ze 5en op zoek naar de doorgang en de wc raakte aan de praat en gingen met ze alle op zoek naar een rokersruimte Gerda had namelijk erg trek in sigaretje ze was de enige maar waren gezellig aan praten dus liepen mee. Daarna trakteerde ze ook nog op een drankje. Erg gezellig! (we zijn niet de einige alcoholvrije mensen in deze reis Raymond drinkt ook niet). Toen we drankje op hadden naar de gate gelopen en gewacht tot we het vliegtuig in mochten. We zaten allebei in hele andere hoek Jim en ik zaten aan begin in het midden en hun in eind in midden dus we moesten even gedag zeggen. We hadden de planning deze vlucht lekker te gaan slapen maar helaas was ons lot anders bepaald. Als eerste waren deze plekken veel krapper en zaten we erg krap Jim en ik zaten naast stelletje Fransen..... We denken ook een groepsreis. We kregen briefje wat we moesten invullen voor de douane, deze konden ze natuurlijk niet lezen want ja franzen sprekgen geen Engels. Gelukkig voor hun sprak 1 van de stewardessen Frans nou deze werd gelijk overvallen door 10 fransozen die het even niet meer wisten.

Tijdens instructie filmpje kreeg je te horen dat je riem vast moest en stoel naar voren wat deden ze.. Je raad het wel. Toen we eenmaal de lucht in waren hadden wij de planning om de ogen dicht te doen de franzen daar in tegen hadden zin in een Thee kransje met alle lichten aan.. Ze hingen over de stoelen heen heel luidruchtig. Na enkele minuten kregen weeer een menu kaart met eten.. Wij dachten alweer eten hebben net gehad. Ja om 3 uur snachts kregen wij weer eten. Beetje er van genomen want je wist niet of je nog meer kreeg. Jim had ondertussen gevonden dat Glastonburry terug te zien was op het scherm. Hij zat lekker Foo Fighters, Royal Blood en de Bee Gees te kijken toen ik me ogen even dicht deed. Voor mijn gevoel was het 5 minuten later toen ik mijn ogen open deed toen Jim vertelde dat ik uur had geslapen die had ik mooi zitten. Maar de tweede poging was minder succesvol. Tot dat opeens alle lichten aan gingen en er om werd geroepen dat de landing was ingezet al met al toch 2 uurtjes geslapen. Hoe lager we kwamen hoe donkerder het werd uhmm het regende heeeeel hard. Gelukkig duurt dit hier maar heel even. We moesten door de paspoort controle en door naar de koffers om die op te halen.

Al vrij snel waren ze er en liepen we door daar stond de reisleider op ons te wachten! Hele gezellige lieve Srilankees, we moeten even wennen aan zijn accent maar hij praat heel lief! In de bus kregen we een flesje water en vertelde hij dat we 2 en half uur moesten rijden tot we op bestemming waren. Eerste indrukken opgedaan veel palmbomen gezien! Zoals de meesten van jullie wel weten ik kan niet zo goed tegen onregelmatig slapen en slecht eten. Gelukkig uit het dit keer niet in hoofdpijn maar overgeven.. Ook vervelend in een bus met nieuwe mensen. Gelukkig had de reisleider voor mij zakje en net op tijd.. Tuurlijk heb Anne weer. Nog geen minuut later kwam hij aan lopen met een speciaal zalfje moest jim op mijn voorhoofd smeren dit zou helemaal je van het zijn! En ja hoor het werkte ook nog, bizar.

Gelukkig waren we nu bijna bij hotel. Kreeg al snel lieve reacties van mede reizigers of het ging. Welkomst drankje maar over geslagen je weet noooit wat met je doet. Lekker naar de kamer gegaan en daarna maar wel even geluncht, was ook niet wat we verwachten maar ja. Daar in tegen is het hotel prachtig zwembad voor de deur en airco in de kamer prachtig. Even het strand op gelopen Jim had gelijk nieuw huisdier met vlooien! Hij mocht mee lopen maar dat was alles. Veel plastic op het strand en troep, zonde. Toen even op gefrist en lekker even het zwembad in gedoken! Aangezien wij de enige zijn in het resort is het wel lekker kan je gewoon nederlands praten en beetje kennis maken met de groep. Tot nu toe zijn we erg tevreden over de samenstelling want ja, dat moet je ook maar treffen. Daarna eventjes lekker gedoucht Jim ging lekker uurtje slapen ik samen met Raymond naar strand gelopen om te kijken naar de zons ondergang, helaas zakte hij in de wolken weg maar toch even wezen kijken. Nu ons klaar maken voor het diner wat pas om half 8 begint..... En dan Lekker te bed want morgen moeten we er weer vroeg uit!!! Dan gaan we oppad naar en nieuwe hotel en onderweg stoppen we bij de oudste tempel van Sri Lanka dus afritsbroeken gereed!!

Vanochtend ging onze wekker om ongeveer 7:15. Een vroegertje maar we moesten om 8.30 in de bus zitten. Even de koffer ingepakt en buiten gezet. Dat word hier allemaal gehaald en gebracht. Daarna liepen we met de handbagage naar het ontbijt. Weer in buffetvorm met veel keuze! Zo ideaal konden bordje pakken en aanschuiven. Lekker 2x vers fruit gehaald en buikje vol gegeten. Toen we klaar waren liepen we naar de bus en daar stonden onze koffers. We moesten aanwijzen welke van ons was en dan werd hij de bus in gezet. We hadden de natte badkleding in een losse tas gedaan want om dat in de koffer te doen leek ons geen slim plan. En we zagen al snel dat wij niet de enige waren met dit idee! 

Toen we de bus binnen liepen hingen er allemaal slingers. Wij gelijk vragen wie er jarig was en zo was de reactie van iedereen na ons. Toen het laatste stel de bus in kwam was het raak! Iedereen zingen, erg leuk! Daarna vertrokken we langs de kust op naar het binnenland want we hadden een hele planning. In de bus vertelde de reisleider wat de vlag van Sri Lanka betekent waar de kleuren voor staan en de symbolen. We gingen langs kleine dorpjes waar mensen arm waren. Hij vertelde dat hier in Sri Lanka de arme mensen een heel klein beetje belasting betalen, alleen op electra en de spullen die ze kopen in de winkel. De rijkeren betalen meer. Ook zijn onderwijs en universiteit gratis. Alle kinderen kunnen hier dus naar school dit wordt, van belasting betaald. Ook zijn de ziekenhuizen hier gratis voor de mensen die hier wonen. Zodat iedereen naar het ziekenhuis kan. 

We verlieten al snel de kust en trokken binnenland in. Het eerste stuk zou ongeveer 2 uur duren. De reisleider vertelde veel verhalen over wat we allemaal gaan doen in de aankomen de dagen. Na ongeveer 1,5 uur vroeg hij aan ons 'Wie wil er allemaal flappen tappen'! Wij staken ons hand op want we hadden nog geen roepies. Je kan hier met alle soorten geld betalen maar als je dat doet word je al snel belazerd. Aangekomen bij de plek waar we koffie of thee zouden drinken liepen we met een groepje naar de plaatselijke bank daar konden we maximaal per persoon 40.000 roepies tappen. Dus dit hebben we allebei gedaan. Voor de mensen die niet weten hoeveel roepies een euro is: 180 roepie is ongeveer 1 euro. Terug gekomen bij restaurantje even wat cola naar binnen gewerkt en raakten aan de praat met mede reizigers, was gezellig. 

Ondertussen was het gaan regenen maar wij zijn hier een soort elite. Dus er stond een mannetje met een paraplu bij de deur om ons 1 voor 1 de bus in te helpen. De volgende tocht zou ook ongeveer 2 uur duren. De natuur werd steeds mooier ook kregen we borden te zien met: Pas op wilde olifanten! Na vijf minuten was het al weer droog. Onderweg vertelde de reisleider over het boeddhisme. Er zijn drie geloven in Sri Lanka Katholiek, Islam en Hindoeïsme. Boeddhisme is namelijk geen geloof maar een levensvorm. De tempel die we zouden bezoeken was de oudste tempel van Sri Lanka. Na weer ongeveer zon 1,5 uur kwamen we weer aan bij restaurantje. Dit was onze lunchplek. Een prachtige bloemen tuin met daar achter een soort serre waar we konden gaan zitten. We zaten met zijn zessen aan een tafel. Het was een soort van buffet met veel rijst maar voormiddag eten kan dit makkelijk. Van alles wat gepakt en het smaakte prima. Natuurlijk ook fruit. Zoals de meesten weten zijn Jim en ik net oom en tante geworden van een neefje: Mika, Hier hadden ze speciaal voor hem mini mini bananen zo schattig. Even afgerekend en wat denk je wat de prijs was? Twee keer buffet en 2 cola samen 11 euro... Wij vonden het prima.

Terug de bus in vertelde de reisleider dat we bedekte kleding aan moesten tot over knie en iets over de schouders. Dit had hij gelukkig gisteren ook gezegd dus wij hadden onze prachtige afritsbroek aan!! Snel de pijpjes er aan gemonteerd en we kwamen de eerste apen die langs de weg omhoog naar de tempels als zitten. Bus geparkeerd en er werd voor ons entree kaartjes gehaald daarna naar een oude ruïne gelopen. Daar stonden twee hele grote badkuipen kon je met zijn tienen in. De ene was voor de rijst en de andere voor de bouillon! Hier stond vroeger een tempel waar de monniken eten kregen. Even later liepen we verder naar de trappen die ons naar de Boeddha zouden brengen. Eerste 200 treden héél veel aapjes gezien, bleef maar foto's maken. Even later kwamen we aan bij een soort huisje daar moesten we onze schoenen inleveren. Je mag deze heilige plaats niet met schoenen betreden. Wij verder op onze blote voeten. Helaas waren er veel kleine steentjes die onder je voeten bleven zitten. Ook was het zeker 30 graden dus de stenen waren wat verwarmt.

We liepen eerst naar een soort tempel die bijna massief is maar aan de binnenkant hol is voor druppels water. Dit staat als symbool voor het leven. Vanaf hier had je een prachtig uitzicht! Na een rondje te hebben gedaan zijn we weer terug gelopen. De meesten kennen mij we een beetje: ik blijf foto's nemen. Liep natuurlijk met 2 camera's en Jim was al lang beneden. Toen even naar het Boeddha beeld gelopen, prachtig beeld spierwit en gigantische groot! We mochten geen selfies maken dus hadden afgesproken met wat mensen om ons heen om eventjes foto's van elkaar te maken! Zo deed Ramôn dit van ons, een zeer geslaagde foto!! Toen over de duizend jaar oude stenen weer naar beneden geklommen. Terug naar de meneer die onze schoenen had aangenomen. Het was even zoeken maar we konden ze al snel vinden. Toen weer naar beneden gelopen en terug de bus in! Dit was toch wel een prachtige plek.

In de bus werd alvast even door gesproken hoe de planning van morgen er uit ziet. We gaan dan naar de oudste boom van de wereld en de grootse Boeddha tempel. Aangekomen bij het hotel werden we ontvangen met welkomst drankje en een lotusbloem daarna werd onze koffer naar de slaapkamer gebracht. We hadden van te voren gelezen dat de wc en douche niet in de kamer zaten dus wij gingen van het ergste uit. We kwamen binnen met de jonge man die de koffers bracht. Die zei: daar is je badkamer. Wij kijken. We hebben een buiten douche en wc aan onze kamer vast, zo tof!! Wij snel onze zwemkleding aan gedaan en naar zwembad gelopen want we waren over verhit. Al snel zagen we meerderen die met ons mee deden. Lekker een tijdje gezwommen tot er iets leuks gebeurde.

Een van onze reizigers is een dame alleen. Die zit in een kamer op de 3e verdieping (wij zitten in soort huisje andere kamer) ze had even sigaretje gerookt en haar peuken op het balkon laten liggen. Wij zagen op een gegeven moment twee apen op een balkon zitten en zij ze: “Oowwh dat is mijn balkon en mijn peuken!!”  De apen hadden het pakje peuken gepakt en staken ze in hun mond. Daarna gooiden ze het naar beneden. Geweldig, we moesten allemaal zo hard lachen. Les voor iedereen: let op je spullen!!  Jammer dat niemand op dat moment zijn telefoon of fototoestel bij de hand had. Geweldig. Ondertussen werden er allemaal stoelen klaar gezet naast het zwembad en werden er grote boxen neergezet. Wij waren net met zijn allen aan het meezingen met Tina Turner, want we hadden even de box aan gezet, toen de soundcheck begon. Een bandje. Er kwamen allemaal kinderen op af.

Rond een uur of half 8 gingen we weer eten! Weer een geweldig buffet, zo veel keus. Wel erg pittig maar zaten ook milde dingen tussen. Zaten gezellig te praten en te eten. Tijdens het toetje ging licht uit. Daar kwam een gigantische taart aan met kaarsje voor de jarige job. Zo leuk, iedereen weer zingen en we kregen allemaal stukje taart. Daarna werd er bij iedereen even afgerekend maar niemand kwam bij Jim en mij! Toen we allemaal weg liepen zijn we toch maar even gaan zeggen dat we het drinken niet hadden betaald. Aangezien het maar 2 euro is en deze mensen niet veel te besteden hebben konden we het niet over ons hart krijgen om zo weg te lopen. We gingen met ze allen buiten aan de bar zitten. Er was live muziek en er bleek een 3 daags bedrijfsfeest te zijn. Om half 11 zou het stil zijn. Wij gezellig gezeten en werden steeds gevraagd maar we bouwden ons eigen feestje. Daarna lekker de kamer opgezocht. Nu lekker slapen want morgen moeten we weer vroeg op!

Vanochtend om 8:15 ging de wekker weer, deze nacht iets minder geslapen. Ik kreeg last van mijn keel van de airco en Jim had het heel warm en ik trouwens ook. Dus een stand gezocht waarbij de airco wat vochtiger is. Ook vloog er ergens een mug in de rondte maar we hebben plafond van 4 meter hoog dus we konden hem niet doodmeppen. Snel even aangekleed en naar het ontbijtbuffet gegaan. Ik moet zeggen het is beter als dat van gisteren! Veel soorten broodjes, gebakken eitje, vers fruit, pannenkoekjes. Genoeg keus, je kon zelfs kiezen voor nasi enzovoort... 

Om 8:30 zouden we weer vertrekken dus om 8:15 nog even naar de kamer gegaan om eventjes te plassen en de camera's te pakken. Toen naar de bus. Daar was een meneer met een hele dikke slang en een cobra in mandje en wanneer hij ging fluiten kwam de cobra omhoog. Wij een foto gemaakt en zagen toen een aapje met pakje aan en een touwtje om z’n nek. Dat vind ik toch echt zielig. Wij doen Loki ook geen kleertjes aan... 

Iedereen kwam langzaam de bus binnenlopen. We zouden vandaag de aller grootste Stoepa bekijken (soort grotewitte tempel wat ik gisteren vertelde), ik weet nu hoe hij heet haha! Ook stond de aller oudste boom ter wereld op de planning. Maar eerst gingen we naar soort Boeddha museum. Ook bezochten we een tempel waar we onze schoenen uit moesten doen. Ik had jurkje aan tot over de knieën maar dit was niet genoeg volgens de wachter daar. Ik kreeg een doek om mijn middel geslagen, ook prima. Wij kijken oude Boeddha in een soort steengroeve met daarnaast oude standbeelden en kalligrafie van de monniken van vroeger. Ook was er een grote liggende Boeddha met twee ongelijke voeten. Dit betekent een dode houding. Boeddhisten geloven in reincanaties. Als je alles goed doet krijg je 7 levens. Prachtig zag het er uit. De meesten wilden graag terug naar de airco in de bus maar wij zagen dat je hele maal boven op die grote steen kon kijken. Met zijn zessen liepen we naar boven! Het was zeker de moeite waard om te kijken! In de bus moesten ze dus maar eventjes op ons wachten.

 Hierna zouden we naar de alleroudste boom gaan en dit was heel dichtbij. Heel bijzonder, we zagen wij een soort bedenvaart. Een oranje doek van zo’n 50 meter lang. Oranje staat voor wijsheid in het Boeddhisme. Het werd gedragen door allemaal Boeddhistische mensen en ze liepen met zijn allen naar de heilige boom van 2500 jaar oud. We vroegen aan Arouna (de reisleider) of dit gebruikelijk was of dit een wekelijkse activiteit was. Hij zei dat het meestal 1x per jaar gebeurt. Dus we hadden mazzel. Arouna zei dat hij gewoon een goeie reisleider is die dit plant. Hij houdt heel erg van grapjes maken. Wij liepen achter de stoet aan naar binnen. Wij gingen via een touristische ingang want wij moeten betalen voor bezoek aan de tempels. Weer onze schoenen ingeleverd en we mochten naar binnen.. Nou ja, ik werd tegen gehouden weer vanwege mijn jurk. een hele lieve vrouw pakte een veiligheidspeld en maakte mijn jurk vast! Zo mocht ik naar binnen! Iedereen had verwacht in de groep dat er een meters brede oude boom zou zijn waar we onder en omheen konden. Het bleek een vertakking te zijn van een boom uit India. Deze tak word ondersteund door gouden pilaar, de rest zijn allemaal vertakkingen. 

We konden de stam niet zien want om de boom was een gigantische bedevaartsoord gebouwd. Alles Boeddhabeelden en bloemen, prachtig! Alleen de boom vonden we erg tegenvallen. Toen we daar klaar waren liepen wij naar de grootste Stoepa van Sri Lanka. Hij was 90 meter hoog en 350 meter omtrek! Deze dingen zijn spierwit dus we vroegen hoe ze dat deden. Iedere jaar wordt deze geschilderd bizar! Aangezien het zo’n 35graden was en we weer op blote voeten moesten gingen we met kleine tegenzin kijken. Maar ja, wij zijn hier om alles te zien dus we gingen er voor. De stenen waren bloed heet. We hebben snel rondje gedaan dat ging maar laatste stuk terug naar de schoene waren gladde zwarte stenen. Ik moet zeggen, ik heb even sprintje getrokken naar de schaduw ik heb serieus brandwonden onder op me voeten van dit grapje. Maar ik moet zeggen, het was erg indrukwekkend. De groep was al snel weer bij elkaar. We hadden 20 minuten maar in 10 minuten was iedereen weer bij de schoenen. 

Terug naar de bus gelopen en lekker even koud water gepakt. We hoeven hier geen water in de winkel te halen de buschauffeurs zorgen dat er water in de bus is. Dit ligt in een koeling kan je pakken en dan zet je streepje bij je naam en aan einde van de vakantie betaal je het water. Voor 1euro heb je 3 flesjes dus dat is goed te doen. Toen zagen we onderweg dat er een nieuwe stoepa werd gebouwd. Honderd mensen op een trap bakstenen aan geven.  Aangezien deze massief zijn heb je flink wat bakstenen voornodig. We waren op weg naar de Maansteen. Wat ik ingedachte had was een meteoriet of iets van de maan. Helemaal niet, het heeft niks met de Maan te maken. Het is een halve steen waar de levens van het boeddhisme op staan afgebeeld. Hoe het precies zit kan ik niet helemaal vertellen maar er stond een olifant, leeuw, stier en een zwaan. Dit symboliseerde de levens van een Boeddhist. Na 5 minuten waren we daar uitgekeken en gingen we naar een oude badplaats van de monniken. Twee gigantische zwembaden waren daar, prachtig om te zien. De meeste bleven in de bus zitten omdat ze het te warm vonden. Nou wij niet hoor! Daarna nog langs een oude stoepa gereden even uit gestapt voor een foto en door naar de Lunch. 

Vandaag aten we bij het zelfde tentje als gisteren. Dit omdat lokale tentjes wat gevaarlijk zijn wat eten en hygiene betreft. Gisteren was het goed maar vandaag was het nog beter! Weer een heerlijk buffet.  We zaten lekker aan de noodles! Gerda, de moeder van Ramôn, die houdt niet van rijst dus dit was blij dat ze weer patatjes kon bestellen. Na lekker gegeten en gepraat te hebben zijn we weer terug gegaan naar het hotel. De middag was voor ons zelf. Aangezien het pittig warm was en iedereen bezweet thuis kwam trok iedereen ze zwemkleren aan binnen vijf minuten was het hele zwembad vol met Nederlanders! Lekker afkoelen en anderhalf uur lekker liggen drijven, muziekje aangezet, het was perfect. 

Ons hotel ligt aan een meer wij waren erg benieuwd hoe het er daar uit zag. We hadden met Ramôn afgesproken dat hij over 15 min klaar stond en dan zouden we gaan kijken. Jim besloot om een rondje te gaan hardlopen daar dus konden we mooi plaatjes schieten. Ik had niet verwacht maar Jim hield het een hele lange tijd vol wij waren ondertussen naar wat vogels gelopen. Er zitten er hier genoeg prachtige vogels maar weet niet wat het allemaal is. De foto's hebben we wel. We wilden wat dichterbij lopen maar kwamen er achter dat het wat moerassig was. Ramôn had witte schoenen aan dus ja, die waren nu zwart, haha. Toen lekker naar terug gelopen en even gezeten. We kwamen er achter dat de wc door liep dus even naar de receptie geweest en gelijk werd er een mannetje gestuurd om het te repareren! Er zat een stuk kalk vast waardoor  hij vastliep. Nu kunnen we weer fijn onze toilet door spoelen. 

Daarna nog even lekker gezeten met Ramon zijn ouders en Niesje (de jonge dame die alleen reist).Erg gezellig. Later kwam iedereen aan druppelen en gingen we met een hele groep naar het eten! Was vandaag weer erg lekker, voor de mannen was er BBQ. Spareribs, lamscoteletten en worsten, erg lekker. Ik heb deze dagen beetje last van mijn buik, geen diaree maar ik moet erg wennen aan het hete eten. Dus ben veilig voor een pasta gegaan en gepofte aardappel erg lekker. We zaten super gezellig te praten met Debbie en Manu (onze Belgische medereizigers) Margriet en Paul (het gezin die mee reis met dochter Sofie) tot dat de ober langs kwam met de rekening. Het is hier normaal dat als je aan je toetje begint dat de rekening komt. Wij betaald maar werden daarna een beetje weg gekeken. Helemaal niet erg want buiten was al een groepje gevormd dus we zaten gezellig met zijn allen buiten te praten. 

Ik raakte aan de praat met Anned, een Indische Surinamer. We kregen het over koeien en hij had allemaal lekkere recepten met verse koeienmelk. Dus ik kan aan de gang als ik thuis ben op mijn werk! Hij was zo enthousiast dat ik met koeien werkte. Hij is Hindoe dus koeien zijn heilig voor hem maar hij mag de melk wel gebruiken.

Hij kwam helemaal los en ging mooie verhalen vertellen. Tot kwart over 10 daar lekker gezeten. Nu snel te bed want morgen gaan we de tijgerrots beklimmen. Een zware beklimming en we moeten om acht uur klaarstaan. Dat wordt dus een vroegertje.

Deze dag liep helaas iets anders al we gehoopt hadden. Om 7 uur ging de wekker en Jim was lekker actief bezig met aankleden kofferpakken en opfrissen. Ik had veel meer moeite met vandaag. Ik werd niet wakker en had een hele zere keel. Op de wc kwam ik er achter dat ik wat dunne ontlasting had. Nog niet heel erg dus een imodium genomen en doorgaan maar Bij het ontbijt brak alles mij op. Had nergens trek in, alleen een banaan en een kopje thee gehad. Ik wou nog wat mee nemen voor onderweg maar de bananen waren op. Om 8 uur zouden we in de bus zitten op weg naar de Leeuwenrots. Na al een paar minuten voelde ik me helemaal niet lekker en de reis naar onze bestemming zou 2 uur duren. Geprobeerd te slapen, mij lukte dit niet zo maar Jim wel.

Tijdens het ritje kwamen we langs prachtige dingen, een heel mooi landschap maar was erg druk met me zelf bezig. Aangekomen bij het restaurantje eerst even naar de wc... en ja hoor, Anne was de eerste in de groep met diarree. Even naar Arouna gelopen om te vragen of ik in mijn koffer mocht daar zat natuurlijk de imodium in. Gelukkig stond deze voor aan in de bus. Arouna had ondertussen een Sri Lankees wondermiddel gebracht. Was Limoen moet iets en dit doodt de bacteriën. Ik het naar binnen gegooid en ging bijna over me nek, maar ja als het maar werkt. Er stond namelijk een klimtocht van 900 treden heen en 900 terug op het menu. Dit zou 2 uur duren en wilde heel graag mee. Voor dat we de bus in gingen nog maar een keer geweest.

Bij de Leeuwenrots nog keer naar de wc gegaan. Voelde me goed dus dacht: ik ga het gewoon doen. Eerst langs prachtige ruïnes gelopen. Oude zwembaden van monniken. Daarna begon de klim met een oude stenen trap, vrij hoog, was pittig. Ik liep lekker achteraan op mijn eigen tempo. Ondertussen kwamen we weer wat aapjes tegen en verkopers. Ze dachten dat wij wel eventjes houten olifanten zouden kopen en die ook mee naar boven zouden nemen. Ja doeii hé, dat doen we niet. Ik merkte al snel dat mijn energielevel een stuk lager lag als normaal maar ja, we geven niet op. Al snel waren we op een kwart en konden we kiezen om stukje naar boven te lopen en weer terug om oude tekeningen te zien. Hier mochten we geen foto's maken dus Jim ging voor mij kijken. Het waren wat vrouwen met blote tieten die ook al op het entree bewijs stonden dus het was gelukkig dat ik niet mee gelopen heb. Toen we dachten dat we er bijna waren werd het wat moeilijker.

Het was ondertussen zo’n 35 graden maar gelukkig liepen we aan de schaduwkant. Hier was weer een plateau met uitkijk. Als je daar naar rechts keek zag je dat je nog ongeveer 00 treden te gaan had. Na 5 minuten gingen we dit doen maar helaas viel dit voor mij heel zwaar. Aangezien ik niet goed gegeten had en ook nog aan de diarree was geweest denk ik dat er niks meer in me lichaam zat. Boven aangekomen met hyperventilatie maar gelukkig kwamen mijn medereizigers me helpen. Esther, een lieve vrouw die met haar dochter is, kwam bij me zitten en hielp me weer op adem te komen. Dit had ik wel nodig want ik was helemaal op. Naar een paar minuten ging het wel weer en bleven Jim en Arouna bij me. Jim vroeg of het goed was dat hij even foto voor me ging maken en liep naar boven. Na 5 minuten was ik weer terug op aarde en liep Arouna naar de groep om uitleg te geven. Toen ben ik langzaam aan opgestaan want ik moest nog maar 10 treden voor de top. Anne kennende gingen we dit natuurlijk ook doen! Jim zag me snel en gingen daarna rustig aan naar beneden.

 De tocht naar beneden ging veel beter. Nog een prachtige leguaan gezien en wat oude rotsen mooier als de weg omhoog. We waren met een groepje van 8 die wat achter liepen. Arouna liep met ons mee zodat hij wist dat alles goed ging. Na een 20 minuten waren we terug bij de bus en gingen we terug naar het zelfde restaurantje. Hier waren vijf van onze andere medereizigers. Die hadden een ander uitstapje gedaan omdat ze wat minder te been waren. Onderweg nog een olifant gezien, de eerste, maar helaas wel in gevangenschap. De lunch was voor mij helaas ook niet zo veel. Wat witte rijst naar binnen gewerkt en gezorgd dat ik vocht naar binnen kreeg. Jim zat lekker te eten en te praten. Gerrit en Gerda vertelden dat ze met een kar met ossen er voor naar een meer waren gereden. Daar met bootje naar de overkant. Ze waren naar een soort keuken geweest waar ze dingen maakten en toen terug met de tuktuk. Klonk erg leuk. Veel mensen waren zo enthousiast dat er werd gevraagd of dit in de middag ook nog mogelijk was. Jim, Ramôn, Sophie en ik gingen met paar anderen lekker naar huis. Ik voelde me toch niet top en beetje afkoeling bij zwembad en kopje thee klonk erg goed.

Om 14:45 waren we weer bij het hotel. Arouna was bij de activiteit gebleven dus Ramôn nam eventjes zijn rol over. Leuke verhalen in de bus gedaan. Zo van dat als we goed zouden kijken in de bosjes dat we misschien wel een Piripiri kip zouden zien. Een vrouw in de bus reageerde: ‘Maar piripiri is een gerecht’, wij allemaal lachen. Ik vroeg aan hem waar de olifanten waren. We hadden er ondertussen 2 gezien. Hij zei ‘die staan verstopt achter een boom’ en nog geen 10 sec later stond er eentje achter een boom. Stom toeval natuurlijk maar wel leuk. We hadden afgesproken om 15:15 bij zwembad te zijn. Iedereen die later was moest liedje zingen. Ik eerst even naar de wc. Nergens last van alleen mijn maag, maar denk dat dat zure drankje was. Dus een kopje thee gemaakt rustig naar wc. Daarna kleren aan en ik voelde me prima. Wij waren om 15:05 in zwembad en wie was er niet om 15:15? Ramôn en Sophie... Dat werd een liedje zingen.  Ramôn zong 'Jij krijg die lach niet van mijn gezicht'. Wij helemaal los in zwembad die mannen keken ons raar aan. En Sofie ging voor haar eigen stijl muziek: Afrikaanse muziek! Klonk erg vrolijk en gezellig. Al snel kwamen er mensen terug van de groep ondertussen eventjes een groepsapp aangemaakt voor de foto's. Het heet 'Kras de musical'. Ramon gaat film maken over deze reis super leuk, dus kunnen er dingen in afspreken.

 Als goed is hebben jullie het verhaal van de apen met sigaretten gelezen. Deze zelfde dam, Niesje, zat lekker bij zwembad toen er vijf apen over kwamen rennen. Zo hard dat de dakpannen naar beneden vielen. Gelukkig ging net goed maar we weten zeker dat de apen het op Niesje gemunt hebben. Toen even lekker gedoucht en gegeten. Hopelijk gaat morgen wat beter want dan gaan we fietsen en hebben we een Jeep safari in binnenland. Dit is nog niet de wildsafari. Die gaan we later doen. Dan kunnen we olifanten zien. Dit is meer door de onbereikbare dorpen van Sri Lanka. Ik heb er veel zin in dus nu lekker slapen.

Half zes vanochtend: een verschrikkelijke klap boem geritsel op het dak. Gigantisch veel herrie. Aangezien we hier veel apen hebben gingen we er vanuit dat die de herrie maakten. Ik vroeg aan Jim hoe laat was en we mochten nog meer als een uur slapen. Hier wordt hier vrij vroeg licht dus het was al licht buiten. Daar ging om 6:55 de wekker weer. Vandaag moesten we namelijk om 8 uur verzamelen. Ik had nog raar gevoel in mijn buik dus ging naar de wc met kromme tenen maar gelukkig, het was alleen lucht! Aan het ontbijt hoorden we van medereizigers dat er vannacht apen de satellietschotel van het dak hadden gegooid. Dat was natuurlijk de gigantische herrie waar iedereen van wakker werd. Helaas hebben we hier geen beelden van maar het klinkt wel leuk. Na het ontbijt nog even naar de kamer gelopen om de spullen op te halen. Nog even voor de zekerheid naar de wc maar het ging nog steeds goed met me. Wel wat last van m’n buik maar dat was meer een leeg gevoel. Wij de bus in. Het was vrij vol al aangezien we meerdere mensen hebben die alleen reizen en een paar groepjes van 3 personen. Ramôn en Niesje zaten alleen en zeiden ’Kom hier maar zitten’. Ik zat naast Niesje en Jim naast Ramôn. Allebei erg gezellig gepraat en ook lekker gelachen en erg gek gedaan! 

Vandaag zouden we een fietstocht gaan doen. Dus ik had met Ramôn afgesproken dat ik de Gopro mee zou nemen. Hij had wel een hoofdtuigje waar ik hem op kon maken. Op die manier kregen we twee  filmpjes voor ons project 'Kras de musical'! Wij hadden al gigantische lol om alleen al dat ding te monteren. Eerst gingen we naar een oude ruïne van een klooster. Het was heel mooi maar het was vandaag extreem warm, jeetje! Daarna gingen we naar een museum. Arouna had voor mij speciaal een drankje laten komen voor mijn buik. Het was heel sterk en rook naar munt. Ik moest drie slokken nemen ging bij de een halve slok al kokhalzen. Ik heb daarna nog tijdje buiten gestaan om bij te komen. Ik moet zeggen,  na 5 minuten was mijn buikpijn over. Wij het museum in, prachtige oude beelden van Hindoestaanse goden maar ook Boeddhistische beelden. Het was een vrij klein museum dus we zaten vrij snel weer in de bus. Lekker de airco aan. Na een klein stukje rijden stonden de fietsten klaar. 

Het waren allemaal kleine fietsen. Wel met een lichte slag in het wiel maar ze hadden versnellingen en verder waren ze prima. Ik had minder verwacht. Wij de Gopro aan gezet en hadden verwacht dat we lang stuk moesten gaan fietsen. Na 3 minuten stopten we al. Niet heel erg aangezien het 35 graden was en het heel drukkend weer, lekker om even stil te staan. Na een rondje te hebben gelopen weer op de fiets.  Dat was ook wel weer lekker want dan had je windje! Zo reden we naar verschillende oude historische gebouwen! Af en toe hoorde je getoeter van een Tuktuk die er langs wou en dan ga je automatisch rechts rijden.. Maar ze rijden hier links de je hoorde van alle kanten: ‘Links links!’ Bij de laatste stop was er een overkapt Boeddha beeld met een lotusvijver er achter. Prachtig, maar ondertussen was iedereen zo oververhit, dat bij de terugkomst de bus al weer snel vol zat. 

Arouna kwam naar me toe in de bus met dat flesje en zei dat ik weer een paar slokken moest nemen. Ik had tegen hem gezegd als we aankwamen bij het restaurant dat ik het zou nemen want had geen zie om te kokhalzen in de bus. We reden een afgelegen weg in, onverhard, met allemaal hele dure huizen. We kwamen aan bij een soort lokaal restaurantje, een soort van plaggenhut, het zag er heel gezellig uit. Maar eerst moest ik mijn drankje. De buschauffeur kwam met bekertje aan, moest ik in 1 keer op drinken. Het zat er nog niet half in en kwam er weer uit. Gelukkig bleef er iets in en Arouna kwam kijken en vertelde dat hij voor mij ananas had geregeld, dat scheen goeie combinatie te zijn. Weer werkte het spul vrij snel. Aangekomen in de plaggenhut stonden allemaal bankjes met lange planken dat waren de tafels. We kregen een bord van palmblad met een lotusblad er op. Hier konden we vanaf eten. Erg lekker eten, niet te pittig, en weer veel fruit. Genoten van dit prachtige stukje Sri Lanka. 

Na het eten stonden er Jeeps voor ons klaar. We hadden vandaag een extra excursie geboekt. Een soort safari door het binnenland van Sri Lanka. Niet de safari met wilde dieren, die we later gaan doen. Snel reden we naar een plek toe met een paar huisjes. Ze waren getipt dat er wilde olifanten liepen. We moesten onder een schikdraad door kruipen, dit is om de olifanten uit de achtertuin te houden. En ja hoor, daar liepen er twee! Prachtig ik werd er helemaal stil van. Wat een beesten, ze stonden op zo’n 300 meter afstand. We dachten dat hier de olifanten meer oranje zouden zijn niet grijs. Maar deze waren helemaal grijs. Esther liep een beetje dieper het weiland in zodat we de olifant van de zijkant konden zien. Ik was achter haar aan gegaan. Prachtige foto's gemaakt en toen werden we terug geroepen. Prima wij hadden onze foto's. Wat indrukwekkend, wat een beesten, ik ben nog helemaal stil van. Daarna weer de Jeep in gegaan want we waren pas vijf minuten onderweg. We kregen allemaal een zakje mee met schriftjes en pennen om uit te delen aan kinderen. Wij reden in het voorste Jeep dus zagen alles goed aankomen. De dames in onze Jeep vonden het geweldig leuk om dit uit te delen aan lokale kinderen. Helaas reden we in een Jeep die open is aan de onderkant. Alles kan er zo uit vallen en dat gebeurde ook. Ongezien is hezijn de tasjes uit de Jeep gevallen. Dus wij zaten na 10 minuten zonder spulletjes, zo zielig. Alle kinderen kwamen naar buiten rennen omdat ze weten dat ze iets zouden krijgen. Allemaal zwaaien en blij, zo leuk! 

Het eerste stuk van de trip was heel zwaar, veel open land zonder bomen. Vijfendertig graden op je koppie en je flesje water was gelijk kokend heet. Na een uurtje stopten we want er lag een versperring over de weg. Gelukkig kregen we water en gingen al gauw konden we weer door. Er kwam een koud windje en het werd een stuk aangenamer. Manu, onze Belgische reisgenoot deed de alarmering! TAK! TAK! BOOM! TAK NAAR BENEDEN! Er waren veel lage bomen en aangezien we achter in de auto stonden moesten we goed uit kijken. Al snel zagen we varanen in het water! Ramôn zag al snel een hele grote en daar reden we heen. Er zijn voordelen van vooraan rijden maar ook nadelen. We zagen als eersten de beesten maar onze chauffeur was een wilde rijder. Niet rustig dus, de meesten vogels die we zagenvlogen weg. Ook als wij wat zagen reageerde hij best laat waardoor wij het niet konden fotograferen. Gelukkig begon hij later wat rustiger te rijden. Hebben leguanen gezien, varanen, toekans, verschillende kleuren bijeneters, diverse ijsvogeltjes en vleermuizen. Geweldig. Heb zo veel foto’s gemaakt, ik denk dat die meer zeggen dan mijn verhalen. Onderweg kregen we ijsje tegen de hitte en in het laatste half uur stopten we nog keer en kregen we koekje en banaan en koud water en ander drinken! Onze reisleider zorgt goed voor ons. Daarna snel terug naar het hotel en we trokken gelijk onze zwemkleding aan want we waren oververhit. Er kwam ondertussen onweersbui aan in de verte. Toen we er zo’n 10 minuten in lagen zagen we het flink flitsen en besloten we lekker naar binnen te gaan. 

Eerst even lekker gedoucht en toen foto's gekeken. Al snel was het half 8 en gingen we eten! Tijdens het eten vertelden Gerda en Gerrit dat zij ook olifanten hadden gezien. Ze gingen niet mee op safari en kwamen er eentje tegen op de weg. Filmpje gezien, geweldig. We hebben groeps-app dus ik eventjes de foto van de olifant er in gezet. Nu kon iedereen aan de familie laten zien dat we olifanten gezien hadden. De meesten maken foto’s met hun telefoon dus dan is het een wazig stipje. Daarna even lekker gezeten in de lobby. Vanavond even met de ouders ge-face-timed! Ook leuk om hun weer even te zien! En nu lekker slapen. Morgen gaan we naar ander gebied waar het koeler is. En ik moet zeggen, dat vinden we helemaal niet erg.

Wegens wat onvoorziene zaken kregen we vandaag een nieuwe kamer. We moesten daarom wel weer de koffers in pakken maar daar worden we wel steeds beter in. Daarna lekker ontbijtje gehad. Ze maken hier wafels van een soort pannenkoekenbeslag, zo lekker! Ik denk dat ik op een wafel dieet ga, want ja, je kan er ook voor kiezen om te ontbijten met rijst en curries, hahaha! We mochten beetje uitslapen want we gingen pas om half negen weg. Sleutels van kamer ingeleverd en dan zouden ze er voor zorgen dat aan eind van de middag de koffers in de nieuwe kamer zouden zijn. Alles hier wat we vandaag zouden gaan doen was dichtbij dus dat was mooi makkelijk. We begonnen bij de botanische tuinen. 

Ik natuurlijk weer twee camera’s mee en ook nog de tussenringen voor mijn marcofoto's want ik dacht natuurlijk dat er gigantische veel bloemen en vlinders zouden zijn. Maar er waren vooral veel bomen. Wel hele mooie bomen. Je mocht kiezen; 1.5 uur met Aruna mee en uitleg krijgen of zelf rondje doen. Wij liepen mee want anders zouden we verdwalen, het was namelijk 60 hectare groot. Al snel kwamen we een bruidspaar tegen die fotoshoot aan doen was, prachtige kleding, zo mooi! Daarna naar de oudste boom van het park. Gigantische ding, omtrek was iets van 300 meter zei Aruna. Was een lage boom met veel zijtakken. Prachtig, daarna door naar de andere bomen. Onderweg zagen we eekhoorns en vogeltjes, erg leuk. Al snel kwamen we een groep apen tegen. Ik mag wel zeggen hitsige apen. Ik heb daar het goorste ooit gezien. Voor degenen die het niet willen lezen, sla de rest van deze alinea dan maar over. Er waren twee seksende apen en de mannetjesaap ging, nadat hij haar een beurt had gegeven, zijn eigen kwakkie op eten. Zo smerig!! 

Toen kregen we koekjes van Aruna, Sophie gaf een koekje aan aap en die pakte het zo uit haar hand. Ik heb er een hele toffe foto van! Toch ben ik zelf wat terughoudend naar deze beesten. Volgens mij lopen ze met veel rare ziektes ik zit daar niet op te wachten. Door gelopen naar een soort hang-wiebelbrug. Hij hing over de grootste rivier van Sri Lanka, de Mahaweli, 350km lang. Pracht uitzicht, we mochten er met ze zevenen tegelijk op anders was het te zwaar. Een stukje verder op hoorden we heeel veeel herrie! Ik kijken en daar waren allemaal vliegen de honden. Echt duizenden in een boom! Ze vlogen over dus kon deze keer betere foto’s maken doordat het licht was. Ook hingen er veel in de boom. Prachtig om te zien. Door gelopen naar aantal bomen die geplant waren door bekende mensen. Ook een door een Prinses Anne in 1995, dat kon natuurlijk makkelijk dat ik als klein meisje daar een boom geplant heb! Toen kwamen er eindelijk bloemen! Een orchideeën kas. Niet heel groot maar wel alle soorten kleuren en maten! Hierna kwamen we weer bij de uitgang want we hadden nog een gigantische planning voor vandaag.

In de bus gestapt en we reden naar een edelstenenslijperij. Wij kwamen binnen en werden begeleid door een niet heel vriendelijke man. Ik denk dat hij alleen ons zag als klanten. Alles ging gehaast en heel bot. Eerst keken we een soort klokhuis-filmpje: uitleg hoe ze mijnen groeven en hoe ze de stenen zochten. Dit duurde ongeveer 10 minuten terwijl het in 2 minuten klaar had kunnen zijn. Niet echt vermakelijk. Daarna naar een ruimte waar verschillende stenen lagen, dat was wel mooi om te zien. Maar ook daar weer snel weg. Toen bij drie mannen gekeken die bezig waren met slijpen en maken van sierraden, erg leuk om te zien. Ook hadden ze eem soort mijn nagebouwd waar je doorheen kon lopen. Ook leuk, maar het ging zo gehaast, overal renden we door heen. Toen door naar de winkel. Ik denk dat er wel 15 verkopers liepen. Gek werd je er van, verschrikkelijk. Al snel zaten de meesten weer in de bus, op twee na. Die hadden uiteindelijk iets gekocht. Aruna zei in de bus dat we lekker hapje gingen eten en dat het drie minuten rijden was. Ik kan je vertellen, lopend was sneller geweest dan met de bus de weg oversteken! Hier weer een heerlijk buffet gehad. Rijst, noedels, aardappels, lekkere toetjes, goeie kip, het zag er prima uit. 

Toen we uitgegeten waren zijn we naar de tempel van de Boeddhatand geweest. Hier is de tand van de laatst levende Boeddha bewaard. Een speciale plek. Dit betekende tas controle en het hele lijf weer goed bedekt. Afrits broek natuurlijk weer aan maar Anne werd natuurlijk weer aan gehouden. Ik was weer eens te bloot. Een te diep decolleté mag ook niet en ook moest mijn hele tas onderste boven. Maar gelukkig mocht ik wel naar binnen. Een prachtig gebouw stond daar. De afgelopen dagen hebben we veel stoepa’s gezien maar dit was gelukkig even wat anders. Binnen was prachtige witten tempel met veel gegrafeerde stenen en houtsnijwerk. Prachtig !! Niet overal mochten we hier foto’s maken. We liepen naar boven, naar een museum, en daar was het verboden. Daar was te zien hoe de tempel was gebouwd en wie de leiders waren. Leuk om te zien. Terug naar beneden gingen we naar een opgezette olifant. Rafa was de olifant die de tand van Boeddha naar de tempel had gebracht! Hij is in 1988 overleden en is toen opgezet. Hij heeft speciale betekenis hier voor de mensen. Na het bezoek van de tempel zijn we ergens in de stad iets wezen drinken. Om vijf uur zouden we namelijk een dansvoorstelling hebben. 

Kwart voor vijf gingen we het theater in. Niet echt wat je verwacht, we zaten allemaal op plastic tuinstoeltjes. Ik moest nog even plassen en daarvoor was er een gat in de grond. Net zo’n oude wc die aan de snelweg stonden in Frankrijk. Toch maar even geweest want ik moest echt nodig. En toen begon het spektakel. Erg leuk om te zien. Muziek en kleding uit Sri Lanka. Paar mannen met trommels en een man met een toetertje. Dames in jurken en ook wat mannen die dansten en uiteindelijk ook vuur! Ik denk dat de foto's meer zeggen dan mijn verhaal! Toen het afgelopen was, na pakweg een uurtje, kwamen we buiten en het was pik donker. Gelopen naar het ophaalpunt van de bus en naar het hotel gereden. 

In het hotel kregen we nieuwe kamers. Serieu, Jim en ik hebben een balzaal, gigantisch!!! Veel beter als de vorige dus we waren tevreden. Toen even omgekleed en gedoucht Ramon haalde ons op. Weer zo’n voortreffelijk maaltje! Ruime keuze en goed eten. We hadden loempia’s, heerlijk, een keer wat anders! Moeders, als we terug komen van vakantie hoef ik denk geen rijst, hahaha! Daarna hebben Aruna, Ramôn, Bert en wij gepoold, erg leuk. Aan eind kwam de barman ook nog mee doen. Wat blijkt, hij heeft op hoog niveau gesnookerd dus ja, wij hadden geen kans. Daarom is de blog wat laat want we zijn door gegaan tot laat in de avond. Morgen een rustdag dus we gaan maar weer een beetje uitslapen.

Vandaag een rustdag. Een beetje uitslapen dus maar ook weer niet helemaal omdat we maar tot tien uur kunnen ontbijten. Wij hadden besloten lekker uit te slapen tot kwart voor negen. Eindelijk een ochtend dat ik niet wakker werd met een hoestbui. Ik heb namelijk erg last van de airco's. Maar je wilt ze wel aanhebben hoor! Ramôn zat twee deuren verderop en kwam op het zelfde moment naar buiten als wij dus samen richting ontbijt gegaan. Het was natuurlijk wel weer een wafelontbijt vandaag. Lekker met honing, ik keek er al naar uit. Jim had weer eitjes besteld voor ons, dat doet hij iedere avond. Na ontbijt even terug naar de kamer om spulletjes te pakken want om tien uur zouden we met tuktuks de stad in gaan. Met een groepje afgesproken en de dame van de receptie had ze besteld. Al snel kwamen ze aan rijden. Wij vroegen naar het centrum maar wat bleek, hij stuurde ons naar een winkelcentrum. Nou ja, bijna zelfde. Al snel kwamen we er achter dat in groepjes de stad door gaan niet helemaal werkt. Al snel waren we mensen kwijt en besloten we om zelf op pad te gaan. 

Ramôn ging ook met ons mee en we pakten tuktuk naar de tempel. We wisten zeker dat daar het centrum ongeveer lag. Daar uitgestapt onze eerste Sri Lankaanse regenbui gehad. Gelukkig zaten we droog. Lekker gewandeld. Al snel winkeltjes gevonden en souvenirs gekocht! Later kwamen we een leuk marktje tegen met alleen maar groente en fruit. Daar houden we van. Helaas hing er een verschrikkelijke stank! Wat bleek, ze verkochten er ook allemaal gezouten vissen! Wij rondje gelopen en Jim had een filmpie gemaakt. Helaas kwam hij er achter dat hij niet op ‘record’ had geklikt en dan neemt hij dus niets op. Dus nog maar een keer een rondje gemaakt! Prachtig om te zien. Toen even plekje opgezocht om wat te gaan eten. Wel een beetje eng in zo’n stad, je weet nooit precies wat je krijgt. Dus toen maar naar de KFC, dat vonden wij een veilig idee! Goed gegeten, lekker patatjes gehad, weer wat anders. Daarna terug gegaan met de tuktuk want om half twee gaan hier de scholen uit en dan is het CHAOS op de weg. Helaas waren we iets te laat maar het hotel was niet ver rijden! De chauffeur had een fles wodka naast hem staan voor als het hem allemaal te veel werd. 

Eventjes naar de kamer om ons op te frissen. De mannen hadden het geweldige idee om te gaan zwemmen. Maar aangezien we het toch erg koud vonden en het al de hele middag regent toch maar besloten om iets ander te gaan doen. Poolen! Ook leuk, gezellig een drankje er bij gedaan. Daarna nog eventjes getafeltennist maar helaas was die dolle pret zo over. Anne, ikke dus, maakte een mooie smakkerd. Aangezien hier alles gladde stenen is en ik met mijn slippers door de nattigheid was gegaan ging ik zo onder uit. Ik voel wel beetje wrak maar ik heb gelukkig niks gebroken! Na die klapper maar besloten om even ons terug te trekken in ons balzaaltje! Jim is lekker even een uurtje gaan liggen en ik had de tijd om de blog van gisteren en vandaag te schrijven! Nu ga ik Jim wakker maken en dan gaan we naar het buffet! Ik moet zeggen, het eten is hier geweldig!! Morgen gaan we weer naar andere lokatie en gaan we weer eens een tempel bezoeken en een treinreis maken! Ik ben benieuwd!

Vandaag mochten we een beetje uitslapen. Wat gisteren niet in de blog stond en wat na het schrijven gebeurde is wel even leuk verhaaltje. Ik wou graag naar buiten om de blog te mailen naar mijn vader want bij het zwembad hadden we wifi. Aangezien onze terras aan het zwembad lag deed ik even de deur open. Het gordijn bleef hangen en trok zo’n 20cm van los van het plafond. Ik de blog naar mijn vader gemaild en weer terug naar binnen. Lichten uit gedaan en zagen dat er veel licht naar binnen kwam. Dat is vervelend wanneer je wilt slapen. Dus ik een tape gepakt die ik mee heb voor m’n knie en het gordijn vast aan de muur geplakt. Vanochtend waren we alles aan het opruimen en Jim trok de tape van de muur.. Alles wordt hier geverfd met kalk... dus 2 grote witte vlekken van de muur. Wij hadden onze koffer ingeleverd en de man van het hotel kwam de minibar checken. Hij zei helemaal niks van ons ongelukje, haha! 

Na weer een prima ontbijt stapten we in de bus. We gingen voor de grap een keertje voor in zitten. We gingen op bezoek bij een textielbedrijf. Hier kregen we te zien hoe hier de katoenen kleden worden geverfd. Eerst brengen ze een laag wax aan, dit zorgt er voor dat het wit blijft. Daarna gaan de doeken 1 voor 1 in een bad. Het duurt 7 dagen voordat alle kleuren er op zitten dan wassen ze met warm water de wax er af en zijn het prachtige kleden geworden. Kunstwerken kun je het wel noemen. Een meisje liet bij mij zien hoe het er uit zag als jurk. Het was vrij prijzig maar wij zijn niet gewend om af te dingen. Hier betaal je na het afdingen ongeveer een 3 of de helft van de vraagprijs.

Toen terug de bus in en reden we naar een oude tempel in een berg. Hier waren wel 158 Boeddhabeelden te zien. Prachtig, van groot tot klein waren ze er! Het was indrukwekkend. We moesten 300 treden beklimmen om hier te komen maar het viel gelukkig allemaal mee. Veel aapjes gezien onderweg. Toen we terug waren bij verzamelpunt waren er mensen zoek! Sophie, Margriet en Paul waren heerlijk aan het genieten van alles wat daar te vinden was. Terwijl de rest van de groep al was uit gekeken. Gelukkig werden ze snel gevonden en we konden weer door. Onderweg ook veel baby aapjes gezien, erg schattig. 

Toen gingen we rustig kopje thee, kopje koffie drinken (zo zegt Aruna dit altijd .. enne sorry heb in de vorige blogs zijn naam verkeerd geschreven). Toen gingen we een reis maken van ongeveer een uur. Onderweg gingen we langs een houtsnijderij. Prachtig om te zien hoe ze alles maken. Ook liet deze meneer zien dat ze natuurlijke kleuren gebruiken. Ze gebruiken rasp van een boom en dit mengen ze met citroenen en soort meel waardoor de kleur verandert. Wel waren er veel kinderen hier aan het werk, we hadden dus wel een beetje dubbel gevoel. Een grote winkel zat er aan het atelier vast. Helaas verkochten ze er geen geschilderde mini olifanten. Vond die ze hadden te groot om in mijn koffer te doen. 

Vervolgens door gereden naar de lunchplek. We waren niet heel erg te spreken over dit buffet maar daar in tegen was het drinken héééél erg lekker! Ik had verse ananassap en Jim een aardbeien milkshake. Weer even wat anders als al die cola. Tegenover het restaurant was een kruidentuin daar gingen we ook naar binnen. Een man gaf bij iedere boom uitleg wat het was. Koffiebonen, kruidnagel, nootmuskaat, gember en heel veel andere dingen. Iik moet zeggen, ik was meer bezig met foto’s maken. Er stond in een overkapping een kring klaar met stoelen iedereen ging zitten maar ik zag een dikke eekhoorn in boom. Toch werd mij verzocht om snel te komen. Uitleg gekregen over Sri Lankaanse wondermiddeltjes. Aangezien ik in midden zat kon ik slecht volgen wat voor wat was. Wel een heerlijke nekmassage gekregen! Toen door naar winkeltje want ze willen hier allemaal verkopen. Bus in en toen was het nog anderhalf uur rijden naar het hotel. De omgeving veranderde snel, we kwamen de bergen in. Het was prachtig onderweg. Riviertje, kleine stadjes en rode bananen. Na een uur kwamen we in de stad. Hier was het gigantisch druk. Het eerste stoplicht in vijf dagen gezien. En een chaos op de weg. Moesten lang wachten want alles stond vast. We reden een alternatieve route waarbij we  een bus moesten passeren. Gigantisch krap dus de buschauffeur kreeg van ons applaus! Overgestapt naar een andere bus waar wij precies met ze 28e in pasten. Niemand kon zich meer bewegen maar het paste! Toen we bij het hotel aan kwamen nog eventjes gezwommen. Gewoon ons dagelijkse duikje.

En het buffet daarna was heerlijk. Aardappels, pasta en zelf hamburgers, hoewel wel beetje vreemd gekruid. Na eten nog even lekker nagezeten en wat gedronken. Aruna kwam er bij zitten en hebben veel gelachen. Onder meer over de Piripiri kip. Hij zit zelfs in onze groepsapp. Hij heeft vandaag aan ons verteld hoe hij Nederlands heeft geleerd. Hij heeft hier op universiteit een opleiding gedaan in  toerisme. Hij wou graag Nederlands leren maar hier zijn geen scholen of leraren die dit kunnen. Hij had twee boeken, een woordenboek en een grammaticaboek. Eigenlijk heeft hij zich zelf het aan geleerd, super knap! Hij vertelde ons ‘s avonds dat hij meestal 1 of 2x per maand een tour doet. Hij word ingehuurd door een bedrijf hier. Hij werkt niet alleen voor Kras ook voor Stipreizen en ook doet hij soms iets voor Foxreizen. Wij zijn heel tevreden over hem en het is een voordeel dat hij hier woont en de mensen en de gewoonten kent! Nu lekker slapen en morgen gaan we naar botanische tuinen en weer naar een tempel!

Wat een nacht was het. Toen we naar bed gingen kreeg ik een soort hoest aanval waar je u tegen zegt. Ik denk dat ik een uur heb lopen hoesten! Verschrikkelijk, thuis heeft mam daar allemaal middeltjes voor, maar ja, aangezien ze niet mee is moest ik het maar met een keeltabletje doen en glaasje water! Daarna toch als een blok in slaap gevallen. Helaas zaten er wat islamitische mensen naast onze kamer. Om half vijf hebben die gebed gedaan daarna dachten ze dat de hele wereld al wakker was. Dus om half 6 een herrie, verschrikkelijk. We waren dus al zo’n anderhalf uur wakker voor de wekker ging. Veel energie hadden we dus niet. Maar gelukkig wisten we dat er goed eten op ons te wachten stond. Snel tanden gepoetst en ons omgekleed, koffers buiten gezet en naar het ontbijt gegaan. Weer heerlijke wafels gegeten, broodje met aardbeienjam en een omeletje. Het had de hele nacht geregend. Tijdens het ontbijt was het droog maar het begon al snel weer te regenen. Nu is het zo dat Sri Lanka drie zones heeft. Een droge zone, een natte zone en nog eentje… Ze hebben hier geen seizoenen maar het land is zo verdeeld. Nu zaten we in natte zone en dat betekent dus meer kans op regen. 

Sleutels voor de laatste keer ingeleverd en een kleine bussie in op naar de grote bus! We kregen te horen dat we vandaag naar 1800 meter zouden stijgen om theeplantages bezoeken. Na de lunch zouden we een prachtige treinrit maken. De rit naar de theeplantages zouden ongeveer twee en half uur duren. Wij hadden natuurlijk allemaal een korte broek aan, slippers en shirtje. Gelukkig had ik wel een truitje mee genomen. Hoe verder we kwamen hoe minder we zagen! De wereld was wit van het water! Het regende namelijk pijpenstelen. Wel onderweg prachtig uitzicht ook al was het natuurlijk niet zo mooi als met mooi weer! 

Onderweg nog keer gestopt omdat we theeplukkers zagen, heel mooi gezicht! Daarna door gereden naar de theeplantage. Helaas konden we door het slechte weer niet door de theetuin lopen. Het was te glad en te gevaarlijk! We gingen dus de fabriek in en kregen een rondleiding door de fabriek. Er werd verteld welke soorten er waren, hoe er geplukt werd en hoe het gedroogd werd! Voor alle soorten thee zijn er verschillende methodes. Witte thee komt alleen van de bovenste blaadjes van de struik. Deze worden in de schaduw op een natuurlijke manier  gedroogd. Bij groene thee worden de bovenste twee blaadjes in de zon gedroogd. Daarnaast heb je dan nog de zwarte thee in meerdere varianten en deze worden in grote bakken waar  lucht doorheen blaast gedroogd. Na de rondleiding kregen we verschillende thee soorten te proeven en daarna mochten we ons natuurlijk weer uitleven in het winkeltje. En aangezien iedereen weet dat ik een theeleut ben dus dit was voor mij een hemel op aarde. Vanuit hier reden we door naar een restaurantje, 

Onderweg nog een keer gestopt bij een prachtige uitzichtpunt en ook nog een waterval! Echt heel mooi. Heb daar mooie foto gemaakt van Sophie en ook van het uitzicht. Adembenemend mooi. Na deze stop door gereden naar een stadje waar vroeger Engelse kolonisten woonden. Je kon dit duidelijk terug te zien in de huizenbouw. Een prachtig hotel waar we gingen lunchen, super! Over de top Engels maar het had wel wat! Dit keer moesten we uit een menu kiezen. We hadden allebei hamburger met patat. want al die rijst, daar zijn we ook wel een beetje klaar mee. . Duurde een tijdje voordat we het kregen maar het was goed. Ik had een verse sinaasappelsap besteld en dat was bijna net zo duur als onze broodjes. Abnormaal, echt, ik vind het nog heel erg vreemd. Tot nu toe was dit onze duurste lunch van de vakantie maar dat maakt niet uit. We hadden het zo koud toen we klaar waren met eten dat we naar de bus gelopen zijn en daar hebben zitten wachten. Het was 17 graden buiten dus we hadden zeker te kort aan onze korte broek. 

Daarna door gereden naar het station. De regen kwam op dat moment met bakken uit de hemel. Gelukkig hadden Jim en ik ons regenjasje mee genomen! Ik zeg: goed voorbereid. Wel hadden we natuurlijk een korte broek en slippers aan dus natte kouden voeten hadden we wel. Aruna was kaartjes kopen voor de trein en kwam ons vertellen dat de trein vertraging had. Okay prima, net als in Nederland. Nou, de trein had bijna een uur vertraging. Ah joh, we moesten dus wat anders doen. Wij hebben dus maar gewacht op het station. Al snel hadden we twee vriendjes mee lopen, ook wel Grubbies genoemd. (Voor de mensen die het niet weten, als Jim en ik samen gaan wonen komt nemen we een hond die Grubbie gaat heten). Alle leuke honden heten dus Grubbie! Ze waren helemaal nat dus ik liet ze de wachtkamer in. Iedereen gelijk roepen van ‘vlooienbalen’ en zo. Maar ze waren zo koud en gingen meteen in een hoekje liggen. Ik vond het prima. Na een tijdje wachten een keer naar de wc gegaan maar daar was geen wc-papier dus heb ik van Guyonne een zakdoekje geleend. Eindelijk kwam dan de trein aan tuffen!

Het was zo druk! We zaten in coupee met allemaal Chinezen dus er was geen plek voor iedereen. Er zaten wel deuren in de trein maar die konden niet dicht. Prima, dan kon ik betere foto's maken. Ook al was het slecht en koud weer, het uitzicht was nog steeds prachtig. In het begin was het heel erg mistig. Ook stonden we nog een half uur stil vanwege een andere trein die passeerde. Ondertussen hadden Esther en Guyonne een muziekje aan gezet en waren we aan meezingen met Bløf, heerlijk. Veel naar buiten gekeken en het klaarde gelukkig ook nog een beetje op. Mooie foto's gemaakt maar denk dat de reis véél mooier was geweest wanneer  het heel mooi weer was. Na de treinreis naar het hotel. Dit keer in bad gegaan want onze voeten leken wel ijsklontjes. Daarna, net als iedere avond, weer naar het buffet. We hebben deze hele vakantie nog niet zo beroerd gegeten als hier, het was echt niet lekker. Gelukkig ging toetjesbuffet wel dus iedereen nam dubbel toetjes. Daarna nog even koffie en thee genomen voor Jim en Ramôn cola heerlijk! Nu lekker slapen. Morgen gaan we naar de olifantjes toe! Eerst bezoeken we een waterval dan naar weeshuis voor babyolifantjes en daarna op safari. Op zoek naar wilde olifanten! We hebben er heel veel zin in!

Vandaag de eerste dag dat ik meteen wakker was. Ik had namelijk als een blok geslapen. Iets waar ik ook wel aan toe was. Even voor zeven uur ging de wekker en al snel hadden we tanden gepoetst, koffer dicht gedaan, en zaten we aan het ontbijt. Gelukkig was het beter als het eten van gisteravond. Gelukkig hoorden we vandaag van veel mensen dat het echt niet te eten was. Zelfs Aruna zei dit en die is altijd erg positief. Na een lekkere wafel met honing en een gebakken ei en een banaan waren we klaar om te gaan. Als één van de laatste onze werd onze koffer aan gewezen en konden we in de bus gaan zitten. Dit keer zaten we erg gezellig! Naast on, je raadt het nooit, zat Ramôn wat moet die jongen toch zonder ons, hahaha. Daarbij zaten zijn ouders, Esther met Guyonne, en Leen met Corrie! Onderweg een muziekje aan gezet en lekker mee gezongen, super leuk.

Onderweg zouden we stoppen bij een waterval. Daarvoor hadden we al prachtig uitzicht. Ik had besloten om een groepsfoto te maken maar helaas is hij niet zo geworden als ik hoopte want iemand anders maakte hem! Morgen ga ik het nog een keer proberen. De waterval waar we heen gingen was 70 meter hoog, wat een plaatje! Zulke mooie foto’s gemaakt. Ik had van een paar mensen ook nog een portret foto gemaakt . Debby was zo lief om van Jim en mij een foto te maken! Zo staan we toch nog paar keer samen op de foto! Toen door gereden naar een koffie tentje. 

Daar aangekomen hadden we paar keuzes voor het drinken. Cola, koffie, thee, water, en ananassap. Veel gingen er voor ananassap, net als wij, omdat we beetje cola moe zijn. Debby en ik kregen als eerste. Ik vol goede moed een grote slok genomen en het was toch goor!! Dus gelijk Aruna gewaarschuwd en de rest laten proeven van mijn ananassap. Besloten om het toch maar om te wisselen voor weer een colaatje. Het ananassap smaakte naar ORS, die zakjes die je moet drinken hier als je aan de diarree bent.... Nou, dat zegt genoeg denk ik. Al snel gingen we door naar de olifantenopvang omdat daar om 12 uur de olifanten gevoerd worden. We hadden dus een beetje een tijdschema. Onderweg zagen we langs een soort dijk een olifant lopen! Een wilde, prachtig, hij kwam naar ons toe lopen en tilde zo met zijn slurf de draad van de afrastering op. Langs de natuurgebieden zitten twee draden. Op de eerste draad staat geen stroom, op de tweede wel. Dit is zowel voor de veiligheid van de mensen als voor de olifanten! Na een korte stop door gereden naar de olifantenweeshuis. 

We zagen bij aankomst maar één olifant. Aruna had verteld dat er ongeveer 35 wees-olifantjes worden opgevangen. Om 12 uur kwam er een man de bosjes uit lopen met een kudde olifanten achter zich aan en al snel volgde er een groepje van drie echte baby olifantjes, zo super schattig. Eén had er zo veel haar, die vonden wij het leukst! Ik denk als je de foto’s bekijkt dat je wel kan raden welke het is. Toen kregen ze om de beurt de fles. Ze wisten precies hoe het werkte en trokken af en toe ook een slang mee het hok in. (de olifanten hebben een groot natuurterrein waar ze los rondlopen. Als ze 2,5 jaar oud zijn worden ze vrij gelaten in het natuurpark wat er aan vast zit.) Daarna namen de meeste olifanten even een bad, super leuk om te zien. Er lag ook nog allemaal groen riet voor ze klaar waar ze lekker aan gingen eten! Jim en ik waren zo lekker aan het kijken. Toen we even later om ons heen keken waren alle medereizigers verdwenen. Wij snel terug en de hele bus zat al vol! Er werd geroepen dat we beter op moesten letten maar ja, ik was zo bezig met de foto’s en olifanten dat ik het niet gemerkt had. We reden daarna door naar een restaurantje waar we hebben gegeten. Aruna had al verteld dat de keuze daar niet groot was. Maar het eten was toch een partij lekker!!! Noedels, rijst, kip in zoet zure saus en vis met groenten. Echt heerlijk! Even goed gegeten want na de lunch zouden we gelijk door gaan op safari. 

Nog even snel naar de wc gegaan want de Jeeps stonden al klaar voor ons. Aangezien wij vanuit thuisfront een heimweepakket hebben gehad hadden we ook een verrekijker mee, super handig op safari! Wij zaten in de eerste Jeep (toch beetje gekozen omdat dit de vorige keer ook zo beviel). We zaten met Anad, Kamlee en Ramôn in de Jeep. Er was plek voor zeven man dus we hadden allemaal genoeg ruimte. Onderweg naar het park stopte de Jeep al twee keer. De eerste keer voor de olifant de we ook de heenweg zagen en de tweede keer zag hij een gigantische krokodil liggen. Ik moet zeggen dat Aruna van de krokodil een foto voor me heeft gemaakt. Het duurde even voordat ik hem zag! Zo goed gecamoufleerd. Toen naar de ingang van het park gereden. Kaartjes gekocht, vergunning laten zien en we konden door rijden. Na pakweg vijftig meter de eerste kudde olifanten. Geweldig! Wilde olifanten, en zo dicht bij! Op ongeveer twintig meter afstand liepen ze. Prachtig om te zien. Al snel zagen we meerdere Jeeps rijden. Wij denken dat de chauffeurs elkaar hier tippen wanneer er iets te zien is. Ze bellen elkaar om te vertellen waar de beesten zitten. Al snel kwamen we aan rijden bij een meertje. Daar liep een olifant die langzaam naar het water liep. In het water zaten buffels lekker te badderen.

Na 10 mintuten wilden we door rijden maar we hoorden dat er een kudde olifanten in de bosjes liep. Je gelooft het niet, een kudde van zo’n 12 olifanten, inclusief een baby, kwam tussen onze Jeeps inlopen om naar het meertje te gaan. Op nog geen 50 cm afstand liepen ze geweldig!! Af en toe keek je de andere kant op en schrok je wanneer er aan de andere kant weer een olifant liep. Ondertussen foto's van elkaar gemaakt. Alle olifanten gingen het water in, allemaal lekker badderen ook dat kleintje, zo schattig. Het leek Jungleboek wel. Ik was helemaal even op een roze wolk. Na zo’n 15 minuten toch maar besloten om door te rijden. Even zagen we niets en wij dachten dat dit het wel zou zijn. Toen kwamen we in een gebied waar het normaal onder water staat. Het waterpeil is daar normaal 5 meter hoger dan dat het nu was. Best wel een verschil dus.

Daar zagen we schildpadden, krokodillen, bijeneters, agapornissen, witte reigers en noem het maar op. En ook liepen daar weer olifanten! Zo mooi. We deden een rondje en de chauffeur zag alles! Iedere keer stoppen en ons aanwijzen wat hij zag. Af en toe moesten we even goed zoeken want we wisten niet wat we moesten zien. Op de terugweg stopte hij en dachten we dat we een vogel moesten zien. Wij zoeken zagen niks. Zat er een soort van kameleon op een stokje met schutkleuren. Ja, dan kan je zoeken wat je wilt naar een vogel maar die vind je dan niet. Onderweg ook veel pauwen gezien en een keer op maar twee meter afstand een bijeneter! Zo dicht bij en hij vloog gewoon niet weg. Wat een bijzondere dag! Veel mensen zeiden dat je misschien wel niets zou zien maar we hebben vandaag wel 60 olifanten gezien. Wij vonden het de 52 euro meer dan waard. Alleen al voor de foto's. Op de terugweg zagen we weer een gigantische groep olifanten, weer langs de dijk. Dit waren de dieren van de opvang! Mooi om te zien! 

De jeep bracht ons na afloop naar ons hotel toe! Aangezien het vandaag fantastisch weer was zijn we goed verkleurd. Ook hadden we het flink warm dus het harde rijden na afloop, met wind door onze haren, was erg lekker! We kregen in het hotel weer een prima kamer. Snel de zwemkleding aan en richting zwembad! Want we waren zo plakkerig dat we wilden zwemmen. Ramôn zat al op ons te wachten in de lobby. Tijdens het zwemmen vlogen er weer allemaal van die vliegende honden over! Wat een mooi gezicht, prachtig! Daarna gedoucht en eten! Zo veel beter als gisteren! Een lekker soepje met goeie broodjes! We gingen wokken, noedels met groente! Lekker zitten beppen tijdens het eten. Daarna nog even de wifi op gezocht en nu gaan we lekker slapen! Morgen is het onze laatste dag van de georganiseerde reis! Daarna hebben we tot en met vrijdag soort strandvakantie! Dus morgen afscheid nemen van Aruna en de buschauffeurs. Toch wel een raar idee, tot nu toe was alles geregeld en straks moeten we het zelf doen!

Wat een heerlijk nachtje gehad! Lekker geslapen en weer op tijd op! Zoals gewoonlijk was ik niet wakker te krijgen. Jim vertelde dat de wekker was gegaan nou, ik had hem niet gehoord. Ondertussen met slaperige hoofd even de make-up gedaan tanden, gepoett en wakker geworden. Op het moment dat we de koffers dicht deden werd er op de deur werd geklopt. Het was een medewerker van het hotel of wij alsjeblieft de koffers konden geven. Aruna had gisteren verteld dat om 8 uur de koffers buiten moesten staan. Het was op dat moment 7:42 ... Als hij onmazzel was geweest hadden we nog in bed gelegen. Ik heb er melding van gemaakt want wij waren niet de enigen! Wat nou als ik nog onder de douche had gestaan? We zouden pas om half negen vertrekken. Wij naar het ontbijt gelopen en lekker gegeten maar helaas waren er geen wafels. Kan je nagaan hoe erg verwend we al zijn..

Vandaag moesten we een eindje rijden  naar Galle. Het was vandaag niet helemaal mijn dag, was beetje geïrriteerd en ergerde me aan alles. Niet goed, maar ja, wat doe je er aan. Onderweg zagen we veel rijstvelden, een prachtig uitzicht! Ze waren nu aan het planten, want het was erg nat geweest en dat is de beste tijd. Onderweg ook wat regen gehad, echt flinke stortbuien. Ook stak er een kudde waterbuffels over, geweldig om te zien! Na zo’n twee uur rijden kwamen we aan in het eerste stadje aan zee. Hier had Aruna gewoon en gestudeerd. Bij een mooi restaurantje aan zee gingen we wat drinken! We hadden een mooi uitzicht op een eilandje waar een tempel op was. Verder een mooi witte strand met palmbomen. Helaas is het water hier wel aan de wilde kant. Na de stop reden we weer door met de bus richting Galle. Daar kwamen we prachtige stranden tegen. We stopten langs de weg om een prachtig eiland te fotograferen. Aruna vertelde dat dit eiland bekend was van het programma ‘Wie is de Mol!’ Geweldig om te zien! Aangezien Jim en ik ook ‘Wie is de mol’? fans zijn! Daarna zijn we door gereden en konden we prachtige bootjes fotograferen. Toen ook nog even langs de commerciele paalvissers. Vroeger was dit een beroep. Op een paal zitten en dan vissen maar tegenwoordig gebeurt dit niet meer. Nu zijn er dus mannetjes die tegen betaling op die palen gaat zitten zodat wij foto's konden maken. Wij vonden het wel erg nep en waren dam ook heel snel klaar! Daarna gingen we ergens wat eten. 

Een mooi tentje wel, een beetje duur maar het eten was goed. Ik had een sandwich en Jim een beefburger. Het duurde erg lang voor we het kregen maar het was wel goed. Jim zat tegenover Bert die ook een Beefburger had. Hij had er veel patatjes bij en Jim maar vijf. Wij de ober terugroepen en even later kreeg hij een heel bord vol! Lekker gegeten. Daarna terug de bus in. Esther kwam naar mij toe lopen en gaf me dikke knuffel! Ze zag dat ik dit even nodig had. Ik  had wat hoofdpijn en was erg warm. Lief dat er dan anderen dan om je geven. Daarna in de bus naar het Fort toe! Sri Lanka  is een tijdje een Nederlandse kolonie geweest in de VOC tijd! Toen heette het Ceylon. Prachtig om te zien. Er is gelukkig veel gespaard gebleven na de tsunami in 2004! Oude gebouwen stonden nog maar je zag ook veel huizen die niet meer opgeknapt werden! In deze streek zijn ongeveer10.000 doden gevallen door de tsunami. Morgen gaan we naar een museum waar meer vertelt wordt over deze ramp in 2004. Een prachtige wandeling gemaakt over het fort, mooi uitzicht, prachtige stranden en lekker gepraat met Sophie! Later nog even naar de vuurtoren gelopen, erg mooi! Quyonne maakte nog een foto van mij en Jim op deze plek!

We hebben een groepsapp waar ik ook veel van mijn foto's in deel, dit vinden veel mensen erg leuk. Zo krijg je ook veel terug! Guyonne vertelde dat ze op vakantie was naar Cuba met haar vriend en dat er ook iemand was die goeie foto's maakte maar die voor geen goud wilde delen! Snap het deels wel maar ik ben niet zo. Wil graag mijn werk delen met anderen! Er zijn natuurlijk wel foto's die ik voor mij zelf hou! Maar zo krijg je ook foto's van anderen te zien en dat is erg leuk! En je maakt dan ook veel foto's van elkaar. Na bezichtigen van het fort gingen we terug naar de bus waar we afscheid namen van Guyonne en Esther. Die gingen als enige twee naar een Spahotel! Wij gingen de overige reisgenoten naar ons hotel. Een prachtig hotel aan strand met zeezicht vanuit de kamer! Het water is hier trouwens wel erg wild. Duiken zit er waarschijnlijk niet in. Dit komt omdat het net regenseizoen is geweest. Op de meeste plekken mag je ook niet de zee in! 

Aangekomen in het hotel snel eventjes onze zwemkleding aan gedaan en afgesproken met Sophie en Ramôn om lekker te zwemmen! Heerlijk, het hele bad voor ons zelf. Hier in het hotel zit een pizza hut waar we van de week even lekker gaan lunchen! We zijn namelijk de rijst wel beetje zat! We eten bijna al twee weken rijst. Na het zwemmen snel even gedoucht. Ja, ook leuk, ik liep de badkamer in en wou de deur open trekken maar dat ging niet want hij liep tegen de wc aan. Ik zei tegen Jim dat we konden douchen.. wij kijken, duw ik de deur weer terugeb kwam ik er achter dat hij de andere kan ook op ging. Jim lag helemaal in een deuk! Was natuurlijk weer eenmooi verhaal voor onder het eten! Het was een gigantisch buffet! Met je raad het nooit...... KIPSATE MET SATESAUS!!!! Wat lekker! Wel even anders als wij gewend zijn maar dat maakt ons geen drol uit. Erg lekker gegeten. Na het eten nog even strand op gelopen en nu lekker in ons kamertje de blog schrijven en zo lekker slapen. Morgen weer een drukke dag. Dan hebben we onze laatste geplande activiteit. We gaan morgen naar de mangrove bossen. Daar twee uur varen en dan naar een schildpaddenboerderij. Hierna gaan we ook nog naar museum over de ramp in 2004! We zijn erg benieuwd.

Wat een heerlijk nachtje! We werden allebei pas wakker toen de wekker ging, heerlijk geslapen. Ons even aangekleed tandjes gepoetst en naar het ontbijt gegaan. Dit is ongeveer 20 seconden lopen. Het was erg rustig  bij het ontbijt, niet veel mensen dus we konden lekker op ons gemak eten. Volgens ons sliep iedereen een beetje uit. Alleen de mensen die vroeg mee gingen op de excursie waren er. Om half negen stond de bus klaar en konden we instappen. De chauffeur en de bijrijder waren de zelfde als de afgelopen weken. Alleen hadden we nu een andere reisleider! Aardige man, hij sprak helaas niet heel goed Engels maar we snapten hem wel! Het was anderhalf uur rijden naar de mangrovebossen waar we heen gingen. 

We reden over een prachtige weg langs de zee, veel gezien. We kwamen bij een soort vissersdorpje. We stopten bij een botenverhuur waar een kapitein Iglo stond, alleen dan de Aziatische versie! Hij vertelde wat we onderweg verwachten konden. Onder andere vogels, kaaimannen, bepaalde bijzondere gebouwen en mangrovetunnels. We moesten allemaal een zwemvest aan. Ik dacht slim te zijn en ging helemaal achterin zitten. Niet echt handig, ik zag geen drol. Jim zat met zijn knieën tegen de stoelen van de voorgangers aan dus hij zat ook niet lekker. Na  10 minuten varen kwamen we bij Cinnamon-island of te wel Kaneeleiland. Hier kregen we te zien hoe kaneel werd gemaakt, dat ging heel anders als we dachten. Kaneel komt van de kaneelboom. Hier haalt men een houtstronk af waar eerst de bastl af wordt geschraapt met een mesje! Dan gaat ze er over heen met een heel hard stokje zodat de 2e laag van de schil los komt. Dan peutert hij met een mesje de laag los en rolt het in elkaar. Dan laten ze het een dag of acht drogen, niet in de zon, maar wel in de open lucht. We kregen toen echte kaneelthee te proeven en konden wat spulletjes bij hem kopen. 

Jim had besloten om ergens anders in de boot te gaan zitten. Aangezien er nog ruimte was hadden Sophie en ik nu de ruimte aan ons zelf. Het was echt loeiheet in de boot met een zwemvest aan. Heel eigenwijs besloten we om hem uit te doen. Veel beter zonder, mijn rug leek wel de plaatselijke sauna! Ondertussen doorgevaren naar een Boeddha beeld en een klooster in een meer. Daar ook door een kleine mangrovetunnel gevaren. Helaas zijn ze niet zo als we verwacht hadden. Het is een natuurlijke tunnel van ongeveer 50 meter lang. Er zijn minder doorgangen als vroeger. Dit komt omdat door de tsunami, alle bomen zijn weg gespoeld. Het was wel prachtig om te zien. Helaas was er nog een bootje die er door heen kwam, maar dan vanaf de andere kant dus die moest even achteruit om ons er langs te laten. De zon was zo fel dat er een doek boven onze hoofden werd gespannen tegen de zon. Maar aangezien er veel wind stond ving het doek dit allemaal op. De gids vroeg of we de stang en het doek wilden vasthouden. Maar de groep reageerde niet. Dus ik vroeg nog drie keer of ze voor in de boot de stang wilden vast houden maar werd niet geluisterd en toen schreeuwde ik het een keer want er gebeurde helemaal niks daar voor in de boot. Kreeg ik van veel mensen te horen dat ik moest vragen en niet moest schreeuwen. En dat hij hem anders moest inklappen. Nou ja, ik gaf alleen maar door wat de gids vroeg. Maar ja, wanneer je niet luistert mis je wel eens wat! Gelukkig was er ook een deel van de passagiers die voor me op kwam en ook zei dat ze wat moesten gaan doen want de hele boot hing schreef. 

Aangekomen bij het vaste land reden we naar klein huisje waar een museum in was gebouwd met foto's van de tsunami. Heel heftig om te zien. We zagen namelijk nu ook beelden die niet werden weergegeven in het NOS-journaal. Dus het was af en toe wel even kippenvel maar ben blij dat we zijn gaan kijken. Er stonden ook verhalen bij de foto’s. Van een man die in een palm was geklommen om zich zelf te redden maar helaas was de rest van zijn familie verdronken. Helemaal niks meer heeft die man. Huis weg, familie weg, helemaal niks meer. De dame van het museum vertelde ons dat er twee golven waren. Eén relatief kleine waarna iedereen naar buiten liep en ging kijken. Na twintig minuten kwam pas de tweede golf van meer dan 10 meter hoog. Bij de uitgang van het museum stond er een donatie pot. Daar hebben Jim en ik even wat in gedaan. Het museum was gratis en de vrouw die mee liep vertelt tientallen keren per dag haar verhaal over die ramp. En ze laat aan iedereen de foto’s zien. Wij vonden dat we niet zomaar weg konden gaan. Daarna nog gestopt bij een monument voor de tsunami. Er staat daar gigantisch Boeddha beeld die net zo hoog is als de tweede golf van de tsunami. 

Aan de overkant was een schildpaddenopvang waar we ook nog heen gingen. Wel even een omschakeling na zo iets heftigs. Dat blijft toch nog wel een tijdje in je hoofd spoken! De man waarvan de opvang was vroeg wel toegangsgeld, dat was om de dieren te kunnen verzorgen. Hij had aangespoelde dieren met missende ledematen. Vaak waren ze aan gegeten door andere beesten of zaten ze in visnetten vast. Ook had hij een bak met mini schildpadden. Hij zoekt namelijk ook eieren op het strand en laat deze dan veilig uit komen in zijn opvangcentrum. Na zes maanden worden ze dan vrij gelaten in de zee, dan hebben ze meer kans om te overleven. Leuk om te zien. Je mocht ze ook aanraken en optillen maar dat heb ik niet gedaan, het blijven toch wilde beesten. Als ik iets wil aaien doe ik dat wel als ik thuis ben bij Loki! Ondertussen was het al twee uur en we moesten nog eten. We gingen naar het zelfde restaurantje als waar we gisteren waren. Daar was het eten goed en iedereen wist al zowat wat hij wou. Ik ging vandaag ook voor een broodje hamburger met patatjes. Het brood is namelijk hier niet zo lekker. Extra patatjes er bij besteld. Zaten lekker en gezellig bij Margriet, Paul en Sophie. 

Bij thuiskomst zouden we lekker gaan zwemmen. Toen we in de kamer kwamen zagen we dat de airco water lekte even naar receptie gelopen en er kwam gelijk iemand mee. We konden alvast zwemmen tot dat ik Jim ‘Shit!’ hoorde roepen! De camera lag nog in de bus. Niet echt gigantische paniek want we zitten namelijk iedere keer in de zelfde bus en vrijdag zouden we hem weer zien. Toch even naar de receptie gelopen en wat bleek: de buschauffeur slaapt twee hotels verderop. Dat is van de zelfde eigenaar. Hij had de camera al gevonden hij kwam hem gelijk even brengen. Dus mam, je camera is er nog hoor, hahaha! Daarna heerlijk gezwommen en toen gingen we lummelen met de bal. We hadden een grote groep. Ik was helaas niet zo goed maar het was wel gezellig (de groep bestond uit Paul, Margriet, Sophie, Leen, Bert, Râmon, Jim en ik). Om 18:15 weer naar de kamer. Lekker gedoucht. De airco is weer schoon en doet het weer. Om half 8 zijn we gaan eten en was weer lekker! Gezellig met Wim en Heidi gepraat over camera's en Feyenoord. Het was een geslaagde dag ondanks dat de mangrovebossen ons iets tegen vielen! Op naar de dag van morgen.

Vandaag stond de wekker niet zo vroeg. Om 8:40 maar om 8:30 waren we al wakker. Nu moet ik zeggen aan het ritme ga je wennen en we liggen hier op tijd te bed! Het zonnetje scheen en hadden besloten om het stadje Galle te bezoeken. Aangezien er nog wat souvenirs gekocht moesten worden leek ons dit een strak plan. We waren half aangekleed toen er al weer op de deur gebonkt werd. Gelukkig was alles nog op slot en kon hij niet naar binnen komen. Het was de jongen van de schoonmaakploeg. Om negen uur zaten we aan het ontbijt. Rustig aan, wat gegeten en besproken met anderen mensen wat die gingen doen. We hoorde dat het met de bus dertig roepie was naar de stad. Maar aangezien wij de bussen erg onveilig vinden rijden en ze altijd propvol zitten besloten we toch maar voor de wat duurdere tuktuk te gaan. Na het ontbijt even onze spullen opgehaald. Voor het hotel staat een rij met tuktuks. Aruna had voor zijn vertrek verteld hoe duur de tuktuk ongeveer was. Dus we hadden een richtprijs die klopte precies.

We hadden een hele aardige chauffeur! Hij vroeg waar we vandaan kwamen en was gelijk enthousiast. Er zijn namelijk veel Nederlanders en er is veel geld van Nederlanders naar Sri Lanka gekomen na de Tsunami. Deze man had het ook mee gemaakt. Aan zijn lichaam was goed te zien dat hij er letsel van had. Hij had veel grote littekens op zijn handen staan! Zo heftig wat ze hebben mee gemaakt. In Nederland zou iedereen afgekeurd zijn door posttraumatische stress syndroom! Deze mensen hebben dat natuurlijk ook maar moeten verder. Ze staan toch positief in het leven en gaan door. Veel mensen hebben hier alles verloren. Hele families en huizen, alles weg. Dat je echt helemaal niks meer hebt en alleen over blijft. Hier heb je geen uitkering, hier vechten ze zich weer terug, echt geweldig om te zien! We vertelde de chauffeur dat we ook in het museum zijn geweest. Hij was erg te spreken over hoe Nederlanders zijn. Na ongeveer 15 minuten rijden kwamen we aan in Galle. Hij bracht ons naar een soort markt met verse groente en fruit. Vanuit daar gingen we de stad verkennen. 

Al snel klampen mensen je aan, mensen waar je totaal niet op zit te wachten. Dus duidelijk gezegd dat we lekker zelf rond wilden kijken en ook aan het strand wilden lopen. Al snel waren we van ze af. In de binnenstad was niet heel veel te beleven. Wel gingen we even een kledingwinkel in om rond te kijken. Voor dat we het wisten hadden Jim en ik een Sarong aan, een rok dit uit één deel bestond! Grappig om te zien, alle mannen hier lopen er in! We liepen door naar een plaatselijke markt maar daar waren ze helaas al aan het sluiten. De winkeltjes in de stad waren niet helemaal waar we naar op zoek waren. Dus maar naar het fort gelopen! We waren benieuwd of vandaag de kerk, die we paar dagen terug bezocht hadden, wel open was. En ja hoor, er liepen mensen in en uit dus hij was open. Het was een gereformeerde kerk. Prachtig wit gebouw met veel grafstenen. Veel uit de VOC-tijd, zo rond 1650, dus alles was geschreven in oud Nederlands schrift! Ook was er veel in het Engels uit de koloniale tijd! Volgens ons stamden er veel mensen af van Nederlanders. We zagen namelijk veel grafstenen met de naam 'De Vos' en 'Van der Spar' en dat is niet echt Engels. Nog wat in de pot gegooid voor het onderhoud van de kerk!

Ondertussen was het een stuk warmer geworden en kregen best wel dorst. We zagen ergens restaurant staan en bestelden een colaatje! Lekker koud en was zo op. We hadden het bijna niet door dat het Pepsi was inp laats van Coca Cola. Toen we stukje door liepen kwamen we twee reisgenootjes tegen, Corine en Ellen. Twee vriendinnen die samen reizen. Ze vertelden ons waar je leuk kon winkelen. De straatnaam door gekregen en wij op zoek! Inderdaad, super leuke winkeltjes met leuke prijsjes! Wat dingen gekocht voor het thuisfront! Echte houtsnijders, bij de ene een olifant gekocht van 8000 roepie en de andere voor 1200 roepie! Ja, wel een beetje verschil, terwijl ik bij de goedkope het idee had dat hij handgemaakt was. Deze man liet helemaal zijn winkeltje zien en was erg vrolijk. Zo nog wat winkeltjes gehad voor dat we het wisten hadden we de tassenvol! Ik heb van Jim een super leuke tas gehad met een olifant er op! Een los staartje en flaporen, echt een Anne tas! 

Op de terug weg langs Domino's pizza gelopen omdat we lokale eten niet helemaal vertrouwen en geen zin hebben om de laatste 2 dagen aan de slappe te zijn. En pizza hadden we nog niet gehad deze vakantie. De eigenaar van de winkel ging een heel verhaal vertellen over toetjes en drinken en wij dachten, ja maar willen alleen pizza en drinken. Wat bleek, als je een menu nam met toetje was het veel goedkoper! Maar ja, het duurde even voor dat wij dat snapten, haha. Maar het was lekker, we moesten gelijk een hele lijst in vullen wat we er van vonden. Wewaren erg tevreden over de service en het eten. Toen terug gelopen langs de boulevard. Op een soort voetbalveld stonden tientallen politie agenten in opleiding die leerden hoe ze moesten marcheren. Door gelopen naar een strandje met wat bootjes. Onderweg nog even langs de supermarkt en appels gekocht. Aangezien we morgen niet veel gepland hebben is dat wel lekker voor tussen de middag. De boulevard was prachtig, kleurrijke bootjes en veel hoge golven.

Jim zag aan de overkant een kokosnotenverkoper. Hij zei:  ‘Zullen we het proberen?’ Het kostte maar 70 roepie dat is minder dan 0,50 euro. De verkoper hakte met een mes zo de kokosnoot kapot. Het waren oranje noten, deze staan bekend voor de lekkere kokosmelk. We verbaasden ons zo over de smaak, hij was heerlijk. Het mee genomen naar het strand en daar rustig opgedronken. We zagen dat twee andere mannen de kokosnoot terugbrachten en dat de verkoper hem dan door de midden hakte. Toen we hem leeg hadden gedronken zijn we terug gelopen en bij het stalletje werd hij zo voor ons door de midden gehakt. Van de schil maakte hij een soort lepel. De oranje kokosnoot heeft niet veel vlees maar wat er in zit is wel heel sappig en smaakvol. Niet de kokos zo als wij die kennen. Naast hem was een tentje met granaatappeld, ook maar eentje mee genomen voor mij. Ik ben er dol op! Ze kosten ook nog geen euro, dus wat maakt het ons uit. Toen we klaar waren naar het strand gelopen voor wat foto's van de mooie bootjes en de hoge golven. Ja, echte hoge golven. Jim en ik liepen langs de branding tot er een dikke golf kwam die ons nat maakte. Mijn hele broek was nat. We hadden mazzel dat de camera’s droog bleven, wel hard gelachen. Toen tuktuk terug gepakt naar het hotel. 

Dat was nog even een dingetje. Na paar minuten hadden we een tuktuk gevonden en vroegen wat het kosten ging. Hij vroeg 1200 roepie. Wij gelijk van ‘Nee, 1000 niet meer’, ‘Okay, okay’ zei hij. Dus wij met hem mee ging steeds aan ons vragen of we nog ergens anders naar toe wilden en wij zeiden ‘Nee, alleen naar het hotel’. We zagen iemand van onze groep lopen en dachten, hee, dit is ons hotel, maar hij reed er gewoon voorbij. Dus hij omgekeerd, rijdt hij zowat weer fout. Wij ‘Stop, stop’ geroepen en snel uit gestapt. Jim had duizend roepie klaar gezocht en gaf het aan hem. Hij zeuren: ‘200 more, 200 more’. Wij: ‘No, 1000 was the deal’. Gelukkig staan er bewakers bij ons hotel die snel de ketting weg haalden om ons naar binnen te laten. Bij hotels worden de nummerborden van de tuktuks opgeschreven wanneer er iets mis gaat. Dan worden ze daar de volgende keer geweigerd. 

In het hotel aangekomen zagen we mensen in het zwembad, even kijken wie er waren. Sophie met Margriet en Paul. Ze vroegen wat we gekocht hadden en lieten dat even zien. Daarna snel even omkleden en toen ook naar het zwembad. Bij het omkleden zei Jim: ‘Anne, neeee!’ Mijn hele nek was zo rood als een kreeft! Gigantisch m’n nek verbrand terwijl ik hem toch met factor 50 ingesmeerd had! Nou ja, het is niet anders. Lekker afgekoeld in het zwembad tot aan zonsondergang. Toen snel naar boven de camera halen om wat plaatjes te schieten terwijl Jimzijn hardloopkleding aantrok voor een trainingsrondje. Terug naar beneden gerend en foto’s gemaakt. Zo mooi hier, de zonsondergang, maar ik moet zeggen, thuis zijn ze spectaculairder. Maar daar zijn weer geen palmbomen! Daarna lekker gedoucht en ons klaar gemaakt voor het eten! Na het eten zette Jim de tv aan om eens even te kijken wat er hier op de buis is. Was er een soort sport waarbij de deelnemers mensen moesten tikken en worstelen over een zwarte streep. We hadden het nog nooit gezien en snapten ook niet helemaal hoe het werkte! Ook weten we niet hoe de sport heet maar wel grappig om even naar te kijken. Nu weer lekker slapen en kijken wat de dag van morgen brengt! Het gaat waarschijnlijk regenen maar dat zeiden ze vandaag ook al. Nu was er na het eten gigantische stortbui maar die is gelukkig al lang weer weg getrokken!

Jaaa, vandaag is pap jarig! Dus om middernacht Sri Lankaanse tijd hadden wij leuk filmpje gestuurd naar pap! Gisteren hadden we in de supermarkt verjaardagshoedjes gekocht en twee kaarsjes, een zes en een nul! Jaa, vader is vandaag 60 geworden, wat een oude man! Daarna wel lekker gaan slapen aangezien we hier eigenlijk veel eerder slapen als thuis. Vanochtend rustig aan gedaan. Moesten natuurlijk wel op tijd ontbijten dus om 9 uur zaten we aan tafel. Rustig gegeten en genoten van het prachtige uitzicht aan zee. Toen weer terug gelopen naar de kamer om ons even in te smeren. Daarna nog even naar de bank gelopen want Jim dacht dat we nog veel roepies nodig hadden. We hebben natuurlijk te veel gepind maar het komt wel op. 

Het was bloedheet onderweg en alle tuktukchauffeurs hielden ons aan. Maar wij wilden alleen even lopen naar de bank. Ook de taxichauffeur van gisteren ochtend stond er. Hij vertelde gisteren dat prachtig was om naar het meer te gaan dat achter ons hotel ligt. Maar we hadden vandaag een ‘niksdag’ ingepland dus zeiden tegen hem dat we langs strand gingen lopen. Op de terug weg stond hij er weer toen vonden we hem irritant worden en hebben hem gezegd dat we niet mee gingen. 

In het hotel ging Jim zijn zwembroek aan doen en ik pakte de camera we gingen even over het strand lopen! De zee is gigantisch wild hier dus zwemmen mag niet. Maar door water lopen mag wel. Nu word je soms bijna onderuit getrokken. Leuke foto's gemaakt natuurlijk, natte broek maar dat maakt niet uit! We konden wel even heerlijk uitwaaien. Er staat hier veel wind maar dat is wel lekker aangezien het boven de 30 graden is. Besloten om even het zwembad in te duiken, dat was heerlijk. Lekker een uurtje in zwembad gelegen en ons even op laten drogen in de zon maar het werd me al snel te warm. Langzaam aan werd ik al een beetje rood. Daarna gingen we lunchen in het hotel. Dit keer geen buffet maar gewoon een kaart! 

We namen lekker een aardbeienmilkshake en Jim nam een hamburger met patatjes en ik een kippanini met patatjes. We waren de enige klanten in het restaurant en het ging allemaal heel snel. Toen we ons eten kregen nam ik een hap en zat er iets hards in mijn broodje. Ik ging kijken en ik had allemaal botjes in me kip. Dus heb ik de ober geroepen en voor dat ik het wist stonden er drie man om de tafel om hun excuses aan te bieden. Al snel werd een er nieuw broodje gemaakt maar was met warme groente en warme kip dus het duurde even. Geen probleem want we hadden toch niks te doen. Het tweede broodje was met heerlijk gegrilde groente, kleine stukjes kip met andere saus. Kwam er weer de ober met zijn excuses terwijl ik gezegd had dat het geen probleem was. Toen we weg gingen kwam de kok naar buiten lopen. Een jong jochie, wij denken dat hij soort stagiaire is. Ook hij kwam zijn excuses aan bieden en zeggen dat hij het erg vond! Nou, als zoveel mensen het erg vinden zal het wel zo zijn. 

Terug in de kamer ging Jim even tukken en ik begon in mijn boek die ik mee heb. Ik op het balkon in de schaduw, en langzaam begon mijn lichaam zeer te doen. Snapte niet hoe het kwam en maar naar zwembad gegaan! Ik was knal rood, echt een kreeft. Ramôn en zijn vader waren al in het zwembad. Ik voelde het water warm worden van mijn lichaam! Na half uurtje kwam Jim er ook bij en zaten we gezellig in het zwembad. Toen terug gegaan naar kamer gedoucht en de koffer alvast beetje ingepakt. We hebben ruimte over, altijd beetje eng omdat je bang bent dat je iets mist. 

Vanmiddag hadden we Sophie wijs gemaakt dat er vanavond een Bonte Avond zou zijn waar iedereen aan mee deed, een stukje zou opvoeren, gedicht zou voordragen of ging zingen! Ze zat gelijk van ‘Nee joh, dat is toch niet waar’ maar wij bleven het vol overtuiging aan haar vertellen en ze trapte er in, heerlijk! Tijdens het eten had ze gevraagd aan haar moeder hoe het zat maar helaas wist die niets van ons plannetje af. Wel flink om gelachen. Vandaag was het etensthema Italiaans. Voor mij volkomen nieuw dat Ratatouille, Paella, en Noedelsoep Italiaans waren. Maar ja, maakt niet uit ze hadden ook pizza en de lasagne was erg lekker. Ook ruime keuze uit toetjes. Toen we aan kwamen hadden Jim en ik water en cola besteld. En toen Jims cola op was kwam Sophie bij ons zitten. En werden er dus nog twee cola besteld. Toen we nog aan het hoofdgerecht waren kwam er een ober onze rekening brengen. Dat gebeurt hier altijd voor dat de toetjes komen. We wisten niet meer hoe het precies zat en vroegen het aan de ober. Hij was erg bot en niet vriendelijk. Dus ik ging kijken klopte en het kamernummer niet en de drank van Sophie zat er bij. Nu lig ik van die 155 roepie niet echt wakker hoor, maar het klopte niet. 

We hadden het met Sophie geregeld en gingen betalen. De ober trok het geld uit me handen en liep naar de kassa. Ik was echt niet te spreken over zijn gedrag. Toen hij terug kwam met wisselgeld heb ik gezegd tegen hem dat hij wel wat vriendelijker mocht zijn. Hij zei dat hij dat was. Ik zei dat ik hem erg gemeen vond overkomen toen zei hij dat ik maar een klacht in moest dienen bij de manager. Ik dus gelijk van: ‘Ja dat gaat ik doen ook!’ Nog geen minuut later had ik de manager aan mijn tafel! Ik heb hem de situatie uitgelegd. Ze vinden het hier verschrikkelijk wanneer de gasten niet goed behandeld worden omdat wij het visitekaartje zijn voor hun land. Dus hij vertelde dat hij er iets ging doen en dat dit absoluut niet de bedoeling was. Als de ober gewoon vriendelijk had uitgelegd at Sophies drankje per ongeluk op onze rekening stond was er geen probleem maar hij deed zo onvriendelijk.

Ik denk dat je hier blij mag zijn dat je in hotel werkt want je krijgt dan onderdak en eten en kleding. Ik vind dus dat dat je er wel iets van mocht zeggen. De manager en een andere hoge pief bleven maar naar me lachen en sorry zeggen. Heb ze verteld dat het geen probleem was maar dat ik wel vond dat ze moesten weten dat hij niet klantvriendelijk was. Hij zag zelf de bui al hangen want hij keek absoluut niet blij toen ik met ze aan het praten was. Maar ja, dan had hij me maar niet uit moeten dagen dat ik een klacht in moest dienen Na het eten naar de kamer gegaan en pap gebeld voor zijn verjaardag. Het was niet heel best Internet dus we zijn maar even door gelopen naar lobby! Lekker gekletst met thuisfront. Nu lekker slapen want morgen hebben we laatste dagje!

Vanochtend ging voor de laatste keer onze wekker, nou ja, in Sri Lanka dan. Een beetje uitgeslapen maar om negen uur zaten we aan het ontbijt. We hadden voor deze dag helemaal niks gepland behalve onze laatste centen opmaken. Na een rustig ontbijt, waar de borden onder ons neus werden weg getrokken omdat het half 10 was, nog even terug gegaan naar de kamer. Omgekleed om daarna naar het zwembad te gaan. Onze medereizigers Debby en Manu hadden nog een week vakantie bij geboekt en die gingen om elf uur met de taxi naar hun nieuwe hotel. Jim en ik hadden besloten om ze uit te zwaaien en even over half elf liepen we naar de lobby toe. Daar zaten ze al te wachten op de taxi. Ik had hiervoor even in de groepsapp gemeld dat ze om elf uur gingen vertrekken. Jim en ik hadden goed contact met Manu en Debby. Ze waren niet heel erg aanwezig in de groep maar wel erg gezellig.  Toen we zaten te wachten kwamen er steeds meer mensen binnendruppelen om gedag te zeggen. Toen kwam één van de medewerkers van het hotel zeggen dat de taxi wat verlaat was en dat hij pas om half twaalf zou komen. We zaten gezellig dus de tijd vloog om. Twintig minuten later kwam de taxi eindelijk voor rijden en namen we afscheid van ze! We hadden nog wat lol over broodjes hagelslag dat we daar morgen van konden genieten en zij er nog een week op moesten wachten. 

Daarna lekker het zwembad ingedoken. Aangezien ik gisteren goed verbrand was hadden we ons vandaag extra ingesmeerd. Het was niet zo mooi weer dus de zon was vandaag niet zo scherp. Sophie was ook al in het zwembad dus waren er niet alleen. We zagen wel langzaam aan een donkere wolken aan komen!. Het kwam na paar minuten met bakken uit de hemel! Het was koud water dus in het zwembad ging het heel lekker. Margriet heeft nog een foto van ons gemaakt in zwembad. Je zag de waterdruppels weerkaatsen in het zwembad. Na uurtje zwemmen waren we ook wel weer klaar mee. Wij hadden de kleding al onder de stoel gelegd dus alles lag gelukkig droog Toen naar de kamer gegaan om even om te kleden. Even gedoucht, opgefrist en toen lekker gaan lunchen. We hadden besloten om lekker alles te nemen wat we wilden aangezien  we nog veel roepies hadden. Ik had lekkere omelet met aardbeienmilkshake en Jim had zelfde recept als gisteren dus die nam weer hamburger met aardbeienmilkshake.

Dit keer kreeg ik eerder mijn eten als Jim. We denken dat het kwam omdat het hele restaurant vol was en dat er iets meer druk lag bij de koks en de bediening. Na paar minuten kwam ook de hamburger van Jim. Heerlijk gegeten en besloten dat we lekker een ijsje zouden nemen als toetje. Dus opnieuw de kaart gevraagd en aardbeienijsje besteld. Eén ijsje met twee lepeltjes. Ik zag het ijsje staan en zei tegen Jim ‘Het is een kleintje’. De ober kwam hem op tafel zetten maar hij was toch groter als dat we dachten. Een heerlijk ijsje, smaakte bijna hetzelfde als de milkshake. Maar het ijsje was 200 roepie goedkoper als een milkshake. Dus Jim en ik zeiden al dat we volgende keer ijsje zouden bestellen en het laten smelten! Maar ja,  we hadden toch meer dan genoeg roepies! Gisteren betaalden we 3000 roepie voor de lunch en vandaag 2850 roepies. Goedkoper als de dag er voor… en wij hadden besloten om geld uit te geven, haha!

Dus na het lunch even langs het winkeltje gegaan en voor de oma’s een beeldje gekocht en voor de  en voor de moeders een zak met verschillende kruiden. Zo kom je ook wel beetje van je geld af. We hadden besloten om voor mijn vader bier te kopen na de douane op het vliegveld. We wisten namelijk niet hoe zwaar de koffers waren. Toen terug naar de kamer om even de koffers in te pakken. Dat was snel klaar want we hadden de dag er voor ook al alles gereorganiseerd. Jim ging nog even te bed en ik ging wat lezen in me boek. Al snel merkte ik dat ik niet helemaal fit was vanwege mijn verbrande rug. Besloot om even naast Jim te gaan liggen! Toch nog even half uurtje geslapen. Lekker, want we hadden zware nacht voor de boeg. Na de powernap alles opgeruimd en de tas alvast gepakt. Nog even naar het strand gelopen om naar de laatste zonsondergang te kijken. Vlak voor het eten nog even gedoucht zodat we schoon de bus in konden. Om half acht de koffers buiten gezet zodat het personeel  op kon halen. Toen gingen wij even eten, het thema van vandaag: BBQ! De mannen waren door het dolle heen. Ze hadden spareribs, worsten, biefstuk en kip. Erg lekker allemaal. We zaten gezellig en om half 9 was bijna iedereen al weg. Erg vroeg, want we hoefden pas om 9 uur in de bus te zijn. Even later gingen wij naar de kamer om nog even naar de wc te gaan en daarna naar beneden. We waren bijna de laatste in de bus. Iedereen zat er al en het was nog geen eens kwart voor 9. 

In de bus was het heel stil, we zouden een kleine 3 uur rijden zijn. Naar zo’n 2 uur kwamen we aan bij het hotel waar Debby en Manu verbleven. Daar zaten namelijk Guyonne en Esther en die moesten er ook nog  ophalen. Ook de andere mensen die een week langer bleven met de reis voor ons kwamen mee! Daarna nog 2 uur in de bus gezeten voordat we op het vliegveld waren. Op het vliegveld nog een tijd moeten wachten voordat we de koffers konden afgeven. Ook werden we gefouilleerd maar dat sloeg nergens op. Even aan mijn armen voelen, benen voelen en dat was het. We mochten doorlopen. Wij na de douane wij op zoek naar bier voor pap... nou, nergens konden we bier vinden. Op de borden zagen we Final call staan bij onze vlucht, dus wij snel naar de vliegtuig gelopen maar nergens bier. Wij gingen op onze plek zitten maar Jim en ik zaten niet naast elkaar. Veel van onze groep zaten door elkaar dus we hebben zelf alles gewisseld. Daarna eventjes gekeken voor een film maar we waren allebei erg moe dus lekker geprobeerd te slapen. Lekker slapen doe je niet want je word steeds wakker. Voordat we het wisten waren we geland in Doha. De zon kwam op, het was prachtig. We hadden het ontbijt gemist dus op zoek naar bier voor pap en sandwiches. We hadden een tentje gevonden maar het ging zo langzaam. 

Na 15 minuten kwamen ze aan kakken met ons broodje, toen nog even gevraagd of ze in een zakje wouden doen. Mijn thee had 5 minuten gestaan met 2 zakjes erin, niet te zuipen, veel te sterk, dus hadden hem maar laten staan. Toen doorgelopen naar de gate toe! Moesten naar D, er stond een pijltje omhoog dus wij omhoog. Daar bleken we met een soort treintje te moeten gaan, naar de andere kant van het vliegveld. Daar uitgestapt en toen moesten we nog 3 trappen naar beneden. Aangekomen bij de gate dachten we dat we de laatste waren dus wij snel de pendelbus in. Toen reden we naar het vliegtuig. Kwamen we er achter dat we in de allereerste bus zaten en dat het vliegtuig nog niet eens klaar was. We moesten nog 10 minuten wachten in de bus tot ze klaar waren met schoonmaken. Toen het vliegtuig in! We zaten nu wel naast elkaar maar helemaal in het midden. Na een bus of 3 kwam er een heel tijd niks. Dus we dachten dat het vliegtuig half leeg naar Nederland zou vliegen. Er waren nog heel veel plekken open dus we zijn lekker aan het raam gaan zitten. Uiteindelijk kwam er nog 1 bus met 3 mensen en gelukkig kwamen die niet op de plek waar wij zaten. Al snel toen we in de lucht zaten konden we slapen. Wel werd je steeds wakker omdat je niet lekker lag. Ook nog veel naar buiten gekeken. Qatar was super saai, alles woestijn en niks bijzonders te zien. Toen we in de buurt van Kuweit kwamen werd het interessant. Prachtige bergen, een soort Grand Canyon, erg mooi om naar te kijken. Toen weer paar uur getukt en daarna ook nog lekker ontbijtje gehad. Toen we ongeveer boven Servië vlogen waren we weer wakker. Kregen we nog een soort sandwich te eten en een muffin.

 De landing was helaas niet zo als we gehoopt hadden. We kwamen wat scheef terecht op de baan waardoor er flink aan het stuur getrokken moest worden. Rustig gewacht tot de meeste mensen het vliegtuig uit waren. Rustig gelopen naar de bagageband. Even voor de paspoortcontrole onze rokken aan gedaan als verassing voor de familie. We zagen gelijk mijn ouders staan, ze zagen ons niet dus wij zwaaien!! Kwam er een spandoek naar beneden ‘Welkom Thuis! Mis je me al?’ met een groot Boeddhabeeld er onder! Erg leuk! Ans gelijk een foto gemaakt van ons met onze rokken! Ondertussen op zoek naar de ouders van Jim maar die konden we niet vinden dus maar even geappt. En toen kwamen ze naar het raam gelopen. Jaap wou graag een foto maken maar zijn telefoon was uit dus moesten even geposeerd blijven staan. Na een minuut werd er dan toch nog een foto gemaakt! Onze koffers kwamen al snel op de band te liggen. Wij een rondje om de band gelopen om iedereen die er nog stond gedag te zeggen. We hebben niet iedereen gehad omdat sommige al weg waren. Toch wel jammer dat we niet iedereen gedag gezegd hebben. 

Direct na de uitgang zijn we naar de SNACKBAR gelopen! Krokketen natuurlijk, en een frikandel speciaal. Toen naar de auto gelopen en Jaap en Annet kwamen naar Koedijk toe want we hadden besloten om samen te gaan eten. Thuisgekomen even de was uit gezocht en de kadootjes uit de koffers gehaald! Kadootjes uit gedeeld helaas voor pap geen bier. Het verhaal uitgelegd en er om gelachen. Nu opzoek of we het ergens kunnen bestellen. Daarna naar Deniz, de Dönerkoning van Alkmaar voor een lekker broodje Kebab. Daar lekker gegeten en met de ouders bij gepraat, het was super gezellig! Bij thuiskomst waren we heel erg moe maar we zouden tot half 11 op blijven om weer beetje in het ritme van Nederland te komen. Om 10 uur ging bijna niet meer dus wat foto’s laten zien van de vakantie! Toen lekker te bed en gedroomd van onze prachtige reis! 

Lieve iedereen. bedankt voor alle leuke reacties! Wij hebben er van genoten! Leuk om te zien dat jullie mee leven met al onze verhalen. Onze vakantie was prachtig. onvergetelijk en beetje onwerkelijk! Ik zal snel een fotoboek maken en de mooiste foto’s met jullie delen! Tot de volgende reis. 

Liefs van Anne en Jim.